بعضی وقتا آدما یه واقعیتی رو از خودشون بهت نشون میدن که تو باورت نمیشه این همون آدمیه که تو میدیدی…
باورت نمیشه این همونیه که بهت کلی حرفای قشنگ میزد و بهت حس متفاوت بودن میداد.
بعضی وقتا یسری آدما یه جوری نقششونو خوب بازی میکنن که تو حتی نمیفهمی چجوری داره نابودت میکنه.
- چرا وقتی یکی بهت میگه خیلی مهربونی بدت میاد؟
+ آدما باعث شدن از این بخش از وجودم متنفر بشم. باور کن مهربون بودن برای خود شخص درده. از وجود خودش میزنه تا بقیه رو خوشحال کنه؛ خب بقیه باید هم خوششون بیاد. اما یه آدمِ مهربون، هیچوقت از این ویژگیش خوشحال نیست.
يجا خوندم نوشته بود:
"بُزرگترین مشکل تو ارتباطاتمون اینه که گوش نمی‌دیم که بفهمیم؛ گوش می‌دیم تا جواب بدیم" و چقدر بنظرم درسته...
روی دیواری نوشته بود:
«چقدر سخته کسی رو دوست داشته باشی ولی نتونی بهش بگی!»
یکی زیرش نوشته بود:
«ما که گفتیم چی شد؟!»
دلم از این آفلاین شدنایِ طولانی مدت به خاطر حال خوب و سرگرم بودن میخواد، از اینا که نه وقت میکنی و نه دلت میخواد گوشیتو چک کنی.
بیا امید داشته باشیم، این خستگیا، این حال بدیا، این حسای بد، تهش به یه جای خوب میرسه، تهش هممون بلاخره میخندیم...
هرچه جلوتر میرویم
سکوتی عجیب مرا فرا میگیرد
من از این سکوتِ مبهم میترسم
یک چیزی نیست
یک جایِ کار میلنگد!