من در واقع از آدما کینه به دل نمیگیرم،
من آدما رو فراموش می‌کنم و اهمیتشون رو برام از دست میدن، در واقع میشن "هیچی" ، و اگه برام به این "هیچی بودن" برسن دیگه تا همیشه برام بی اهمیت میمونن!
آدم در نهایت اونی که بهش آسیب رسونده رو می‌بخشه اما خودش رو بابت این‌که اجازه داده بهش آسیب برسونن، نمی‌بخشه. آدم همیشه یقه خودش رو می‌گیره چون مظلوم و بی گناه‌تر از خودش کسی رو گیر نمیاره که همه کاسه کوزه‌هارو سرش بشکنه.
همه همو میشکنن و از هم به سادگی رد میشن، آدما هر روز بار ها میمیرن و هیچکس متوجهش نمیشه، هرکس خودش رو گوشه‌ای از این شهر توی یه خاطره جا گذاشته و رفته، دنیای عجیبیه، همه خسته‌ان، همه ناامیدن، زندگی چه معنی‌ای میده دیگه؟ ما همه مردیم و هنوز داریم نفس میکشیم.
آدم ها آنقدر زود عوض میشوند ، آنقدر زود که تو فرصت نمیکنی به ساعتت نگاهی بیندازی ببینی چند دقیقه بین دوستی ها تا دشمنی ها فاصله افتاده است.
-زویا پیرزاد
من فقد حالم خوب نبود!
تو گذاشتی به حساب بی محلی،گذاشتی به حساب غرور،گذاشتی به حساب نفرت،تو گذاشتی به حساب سنگ بودن...
من فقد حالم خوب نبود،تو نفهمیدی! گذاشتی رفتی اما تو باید میموندی و آرومم میکردی.
متاسفانه یا خوشبختانه به هیچ عنوان ، هیچ حرفی در هیچ ابعادی با هیچ موجود زنده ای در هیچ جایی ندارم که بزنم ، فقط میخوام بشینم یه گوشه سکوت کنم ، نفس بکشم ، چایی بخورم و وقتی بهتر شدم فقط برای خودم و هدفام بدون کمک کسی تلاش کنم .
رنج جدا شدن از کسی که قلباً دوسش داشتی بی نهایت سخته و این تجربه میتونه جزو تلخ ترین اتفاقات زندگیت باشه و واقعاً مدت زمان طولانی ای نیاز داره تا بتونی به طور کامل از این دوره عبور کنی. اما یادت باشه، کسی که مناسب تو باشه میاد توی زندگیت و کسیم که مناسبت نیست تو زندگیت نمیمونه. تقدیر همینه. تو باید بعد از افتادن قوی تر از قبل پاشی. مهم نیست چقدر ضعیفی و تو چه شرایطی رها شدی، دنیا دلش واسه کسی نمیسوزه. مجبوری خودت اشکای خودتو پاک کنی، بلند بشی و دور بشی و بگذری از چیزی که قبلاً کل زندگیت بوده. باید خودت پشت خودت باشی. به خودت برسی و برگردی به روال اصلی زندگیت. با یه لبخند گنده تر. لبخندی که تموم اتفاقایی که واست افتادن توش حل شن، تموم شن، بمیرن.
یه روزی میفهمی عمل کردن به حرفت بهتر از حرف زدنه، تنهایی بهتر از رابطه های نصفه و نیمه‌اس، سکوت کردن بهتر از بحثِ بی فایده، تمرکز روی خودت بهتر از دخالت تو زندگی بقیه‌اس و خودِ واقعیت بودن بهتر از تقلید کردن از دیگرانه.