هیچکس نمی‌داند چرا جمله‌ها به آخر خط می‌رسند.

-آسمونِ امروز>>>>>

مردمان تهی ام میکنند. برای پر شدن، باید دور شد . -بوکوفسکی

بیشتر وقتا فکر میکنم که کنترل همه چی از دستم خارج شده ، حتی کنترل خودم . انگار که درگیر یک فراموشی شده باشم و یادم رفته که چطور باید به زندگی ادامه بدم ، درست همینقدر سر درگم.

سپس برایت می نویسم، و ​​امیدوارم که نامه های مرا نخوانی بلکه خودم را بخوانی؛ کلمات نتوانسته‌اند مرا برایت توضیح دهند. -نجيب محفوظ

دنبال زخمی تازه می‌گشت تا درد کهنه‌اش را از یاد ببرد. - عباس‌ معروفی

‏سخت بود، خیلیم سخت بود، قبلا رو میگم، اون روزایی که به حرفای دیگران اهمیت میدادم، و کاراشون ناراحتم میکرد، یا همش یه گوشه منتظر بودم یکی بیاد و اوضاعم خوب بشه و حالمو خوب کنه، تا اینکه روزا گذشت و فهمیدم همه چی از خودم شروع میشه، ارامش، حال خوب، اینکه به چی فکر میکنی و به ‌کی اهمیت میدی و وقتتو واسه چه ادمایی میزاری، یادت باشه ما فقط یه بار زندگی میکنیم، پس زندگی کن؛ واسه خودت، دل خودت، نه دیگران .

_