دلم می‌خواد یه روز همه برنامه هامو پاک کنم از این دنیای مجازی برم. اصلا برم از این گوشی ساده ها بگیرم. میدونی اون روز کِیه؟ روزیه که برای همیشه کنار کسی باشم که من و بفهمه،اونو بفهمم. اون وقت بجای پست و استوری گذاشتن و پناه بردن به گوشی و دنیای مجازی، اون باشه و من و یه دنیا حرف نگفته، اون باشه و من و یه عالمه خوشبختی، اون باشه و من و دنیای واقعی ک ازش سیر نمیشیم! دلم یه دنیای واقعیِ قشنگ می‌خواد، نه استوری و پستای قشنگ که شاید اصلا واقعی نباشن.
تهران پادکست.4_5956290835417927096.mp3
زمان:
حجم:
11.3M
احتیاج داشتم
تو بهم بگی دوسم داری.
وقتی نمیتونید درست رفتار کنید ، توقع بازتاب خوب نداشته باشید. قطعا با سردی و بی اهمیتی مواجه میشید. ولی اینم بگم این بستگی به آدمش داره که چجوری باهاتون برخورد کنه، یه عده بی اهمیت میشن و دیگه باهاتون مثل قبل نیستن. یه سری ها هم باز مثل قبل باهاتون گرم میگیرن و زود میبخشن، و باهاتون اوکی میشه قدر دسته دوم رو بدونید ، اونا همیشه کسایی هستن که از مهربونیشون سوء استفاده میشه و ضربه میخورن اما رفتارشون باهاتون عوض نمیشه. ولی امان از اون روزی که خسته بشن از مهربونی. دیگه هیچ چیزی نمیتونه نگهشون داره و رفتارشون رو خوب نشون بده.
من از اون دسته دوم هام !
دوست داشتن فقط این نیست که بگی دوست دارم. دوست داشتن رو باید دید ، باید ثابتش کرد باید حسش کرد . یکیو دوست داشته باشی ؛ حاضری بار ها براش بمیری ، تمام تلاشتو میکنی یه قطره اشک از چشماش نریزه ، تمام حواست به اونه ، یعنی کنارش باشی وقتی همه تنهاش گذاشتن ، یعنی کمک کنی تا باهم رشد کنید ؛ دوست داشتن این شکلیه!
به هرکسی اعتماد نکن ، بعضی آدما بهت قول میدن تو سخت‌ترین لحظه‌ها کنارت باشن ...
اما یهو میبینی که همونا سخت‌ترین لحظه‌هارو خودشون برات رقم زدن !
همیشه بعداز گریه به دنیایِ کتاب‌هام پناه می‌برم.
کاش می‌تونستم تا ابد اونجا بمونم
تا دیگه هیچ آدمی نتونه بهم آسیب بزنه.