همیشه بعداز گریه‌ به دنیایِ کتاب‌هام پناه می‌برم. کاش می‌تونستم تا ابد اونجا بمونم تا دیگه هیچ آدمی نتونه بهم آسیب بزنه.

حواست نیست ولی من همیشه حواسم به تو بوده.

کاش گلدانِ پشت پنجره‌ات بودم هی زرد می‌شدم هی غصه‌ام را می‌خوردی.

چشم های تو مثل تنهایی خدا زیباست، نگاهم کن نگاهم کن.

‌ من مثل حس گمشدگی وحشت آورم اما خدای من... آیا چگونه میشود از من ترسید...؟! من،من که هیچگاه جز بادبادکی سبک و ولگرد بر پشت بامهای مه آلوده ی آسمان چیزی نبوده ام -فروغ فرخزاد

عمیقا نیاز دارم کسی بغلم کنه تا گریه کنم. هیچ دلیلی برای گریه کردن نیست، شاید هم اصلا گریه نکنم. فقط حس میکنم این استرس و دلشوره های الکی نیاز به آغوشی داره.

و عشق در او خلاصه می‌شود‌‌.

چنان تو در دل من جا گرفته‌ای ای جان که هیچ کس نتواند گرفت جای تو را... - هوشنگ ابتهاج

من همیشه مراقبتم همیشه همیشه حتی وقتی همه آدما داشتن اذیتت میکردن حتی وقتی از مکان امنت پرت شدی بیرون من مراقبتم اون موقع ها که حواست نیست من همه کار میکنم تا تو حالت خوب باشه.

به دنبال پیدا کردن راهی برای یافتن خود بودم , دیدم که زمان را هم گم کرده ام.

از خیابان میگذرم،اما این بار دستی نیست که من را نگه دارد. پایان.