یه روز گوشیتو میندازی یه کنار،استوری ها رو نمی بینی، دیر جواب میدی، نوتیف ها رو خاموش می کنی، چت ها رو باز نمی کنی، توی هر گروهی که هستی دیگه چیزی نمی نویسی، و میفهمی همه این چیزا الکی بوده! زور اضافه میزدی تا با آدمهای بیشتری در ارتباط باشی و میخواستی همه رو راضی نگه داری و بعدش یادت میوفته توی همه ی اون مدت داشتی خودتو به خاطر بقیه از دست میدادی:)))
اینقدر وارد رابطه های دوزاری نشید،
صبر کنید تا یکی بیاد که پا به پای هم پیشرفت کنید، واسه آینده تون دوتایی برنامه ریزی کنید،
قوی و مستقل باشه، شما رو بفهمه، اعتقادش به تو رابطه بودن فقط خوش گذرونی نباشه!
گاهی دلیل اینکه نمیتونیم یه نفر رو ببخشیم اینه که نمیتونیم خودمون رو ببخشیم!
چون یه روزی،یه ساعتی،حتی بیشتر از خودمون به اون آدم اعتماد کردیم و ازش انتظار داشتیم!
در واقع ما حماقت خودمون رو نمیتونیم ببخشیم و فراموش کنیم.
اصل ماجرا اینجاست!
یک روز یکی بهم گفت :
تو انقدر خوبی که اگه یه روز یه نفر بخواد
یکی بهتر از تو پیدا کنه، باید سال ها تنها
بمونه و بگرده :)
اینطوری ابراز علاقه کنید..
گفت "میدونی مهمترین نشونه ی عشق چیه؟"
گفتم؛ "نه"
بعد همینطور که بوق میزد تا ترافیک باز بشه گفت: "خنده"، گفت تو وقتی عاشق یکی باشی
عاشق خنده هاش میشی
اون وقت هرکاری میکنی تا بخنده
اگه خنده‌ی یه نفر قند تو دلت آب نکرد
یعنی هیچ حسی بهش نداری اگه خنده اش یادت موند و جلو چشمت اومد یعنی دل باختی ؛حتی اگه نخوای قبول کنی!!
تو قوی ترين آدمی هستی که من تو زندگیم دیدم
میبینم که تلاش ميكنی برای خودت و حالت؛ میبینم که بعضی روزاتو سخت میگذرونی ولی كم نمياری؛ ميبينم با همه ی اتفاقايی که يهويی ميان وسط زندگی آدم چطور مهربونی میکنی و صبوری؛ واقعا بهت افتخار ميكنم و ميخوام بدونی حواسم بهت هست و همیشه کنارتم! خود عزیزم:)
یه کلمه ی انگلیسی قشنگی وجود داره به نام«Kalon» یعنی یه زیبایی که فَرای زیبایی ظاهریه! زیبایی که انگار از قلب شروع میشه و تو چهره ی اون طرف میبینیش..!
واسه توصیف آدمای قشنگ زندگیمون؛خیلی کلمه ی باشکوهیه:)))
خیلی وقته که از نبودنت میگذره و الان دیگه با خودم کنار اومدم که بعدِ تو کسی رو دوست نداشته باشم. اما تو با این درد که دیگه کسی مثل من دوست نداره چیکار میکنی؟
گاهی تو بدترین شرایطت یکی میاد که تو مدت خیلی کوتاهی از کسایی که بیشترین مدت رو باهات بودن بهت نزدیک‌تر میشه.
همه رو دلداری دادم. به حرفای همه گوش کردم. سنگ صبور همه بودم. از حالت تایپ کردنشون فهمیدم یه چیزی درست نیست و حالشون خوب نیست. تمام سعیمو کردم که کمک حالشون باشم. نوبت خودم که میشه، هیچکس نمیفهمه .