اول؛ وقتی عکسای خوب میبینین، انگار دارین برای مغزتون الگو ذخیره میکنین. بعداً موقع عکاسی، ذهنتون ناخودآگاه بهترین ترکیببندیها رو به یادتون میاره
دوم؛ با دیدنِ زیاد، کمکم یاد میگیرین چرا یه عکس به دل نمیشینه اصلا و یه عکس دیگه، آدم رو میخکوب میکنه. در واقع به زبون خودمون دارین خوشسلیقه میشین
سوم؛ دیدن کارِ بقیه بهتون نشون میده اونا چطور با نور یا زاویه، حس رو منتقل کردن؛ شما هم میتونین همون فوتوفن رو توی عکسای خودتون پیاده کنین.
بعدش کم کم سبک خودتون رو پیدا میکنین آسه آسه
خلاصه که باید به چشممون خوراکیای خوشمزه بدیم تا دستمون یاد بگیره چطور اون طعمها رو توی عکسهامون خلق کنه