تنها کسی که منو هیچوقت تنها نزاشت حرفامو گوش کرد اذیتم نکرد سواستفاده نکرد از حرفایی که بهش زدم عروسکم بود

حالم حال اضافی

و من دوام آورده ام بدون اینکه کسی بفهمد چه آشوب و چه دردی را تحمل کرده ام

سخت تر از خود گریه اون گریه ایه ک نمیاد همه وجودتو گرفته ولی از چشمت بیرون نمیاد..

فقط می‌دونم که باید دووم بیارم ، زندگی کنم ، به هر قیمتی زندگی کنم .

‌

‌عادت کردن به تنهایی خیلی عجیبه، گاهی دلت میخواد روزمرگیاتو واسه یکی تعریف کنی و یکی کنارت باشه، اما به همون اندازه دوسداری از آدما فاصله بگیری، چون حس میکنی هیچ نقطه مشترکی با هیچکس نداری.

زیادی که کنار بیای، کنارت میزارن....

تایپ من تولید انگاری نشده اصلا

خیلی وقته..