و خرقهٔ تبرک من دست‌های توست پس گاهی بیا و پشت سرم لحظه‌ای بمآن ؛ دستی به روی شانهٔ‌ من بگذار تا از فراز شانهٔ من این سطر‌های درهم و برهم این شعر های مبهم خط خورده را در دفترم بخوانی . . تا سطرها روشن شوند تا من قلم به دست تو بسپارم تا تو به دست من بنویسی بعد ' ☕️ یک استکان چآی ! (پس از خستگی) این هم شراب خانگی مآ بی‌ترس محتسب .

صدام بزن داریوش - چون وقتی نیستی زندگی فرقی با زندون نداره .

سلام سلام، شما اینجا باشید یک پست از اینجارو فور بزنید و توی سه کلمه توصیفش کنید منم متقابل همینکارو میکنم 💁🏻‍♀🌟✨

فنجان چای ، فرش قرمز ، نباتِ زیبا .

بیاید حرف بزنید نازنازیا 🔆