فلانِ فلانِ غم، شیرکاکائوتو بخور.

بیا بغلم کن، شاید غمامو یادم رفت.

می‌ترسم تا همیشه غمگین بمانم.

«نظن أننا نسيناها، تعود بعد زمن على هيئة بكاء بلا سبب أو ضيق أو حزن أو وحشة بلا توقيت.» فکر می‌کنیم فراموشش کرده‌ایم، اما پس از مدتی، به‌ شکل گریه‌‌ی بی‌‌دلیل یا دلتنگی و اندوه وترس گاه‌ و‌ بیگاه برمی‌گردد.

تو دیگه با اون قیافت چرا دوسم نداری.

انقدری که امروز بهم خوش‌ گذشت، تو این چندسال نگذشته بود.

و غمِ نبودت تا صبح گلویِ مرا خواهد گرفت .

Salivan.

به خیال خودمان عشق، به قول تو شعار؛ ای بر منکر چشمان تو لعنت، بشمار.

یادُگاری، از آخرین جمعه‌ی سال.

کسی‌و داری که بتونی کنارش ضعیف باشی؟