‏می‌دونید؟ آدمیزاد بالاخره باید دلش به یه‌چیزی خوش باشه. باید یه‌نوری ببینه تهِ این تونل، تهِ این تاریکی. اگه نتونه یه‌روزنه‌ای پیدا کنه، قلبش نمیکشه. کم میاره. می‌افته.

«انا حملنا الحزن اعواما، و ما طلع الصباح». ما غم را، سال‌ها با خود کشیدیم، اما صبح نیامد.

دنیا مرا فروخت، ولی کاش دست کم چون بردگان مرا به تماشا نمی‌گذاشت..

دلِ من غصه‌ی دیروزو نخور، چشم به‌هم بذاری باز محرمه.‌.

آیا بهتر نبود که می‌رفت و در قبر خود می‌‌خوابید و می‌گذاشت رویش خاک بریزند؟ بدونِ وحشت از خدا می‌پرسید که آیا واقعا خیال می‌کند مخلوقاتش از آهن درست شده‌اند که بتوانند این همه درد و بدبختی را تاب بیاورند؟ - گابریل گارسیا مارکز | صد سال تنهایی.

این جوونی‌رو بنداز جلوی اولین سگی که دیدی.

شما قرار نیست با خانواده طرف زندگی کنین، ولی قراره با پسری باشین که تو همون خانواده بزرگ شده و افکار و باوراش شکل گرفته. مثلا این نرایی که بدترین توهینای جنسیو به یه دختر رندوم و غریبه می‌کنن می‌بینین؟ خب بنظر شما اینا تو خانوادشون احترام به زن یاد گرفتن؟ اینا تو خانوادشون تا حالا دیدن یه زن محترم و عزیز شمرده شه؟ معلومه که ندیدن وگرنه با دختر مردم مثل یه عروسک جنسی رفتار نمی‌کردن. یا مثلا این مردایی که چشما و زبونشون به هرزگی عادت داره، بنظرتون یه مرد واقعی بالاسرشون بوده که دوبار تو دهنشون بزنه ادب شن؟ معلومه که نبوده. حالا وقتی این آدما وارد اجتماع شن دوبار تو دهنی می‌خورن و مثل حیوون باهاشون رفتار می‌شه چون بقیه مجبورن به جای خانوادشون اونارو تربیت کنن.

زندگی خیلی وحشتناک‌تر از اونی که انتظارشو داشته باشی باهات تا می‌کنه.

من هیچوقت زورم به آدمایی که تو گذشته بهم بدی کردن نرسید. اونا الان دارن زندگیشون رو میکنن و هیچ بلایی هم قرار نیست سرشون بیاد، واقعیت اینه‌که: هیچ قطاری وقتی گنجشکی را زیر می‌گیرد، از ریل خارج نمی‌شود.