روز اول تیمارستان وقتی میبینی حرف بیمارا برات منطقیه: @farsitweets

احساس میکنم حسینه معلی امروز تمام گریه هایی که تو این ۱۴ سال نکرده بودم رو در اورد 😭💔

من بعد انتخاب رشته 🤣🤣

ایتا ازت متنفرم

اهنگ جدید استری کیدز اومده، ولی قول دادم تا دهم گوشش ندم 💔😔

تو این شبا برا منم دعا کنین🖤

هر سال محرم هرچه قدر هم که عزاداری کنم، بازم هر بار احساس می کنم اونجوری که باید برای امام حسین(ع) گریه نکردم...

عموتون ۱۶۸ تا کودک شهید کرد عموی ما دست و پا و چشمشو فدای تشنگی دختر سه ساله کرد❤️‍🩹

امشب دلم گرفته، خیلی بیشتر از همیشه... هر وقت اسم کربلا می‌آید، انگار دل آدم آتش می‌گیرد. آدم فکر می‌کند چطور ممکن است کسی در میان آن همه دشمن، با آن همه تشنگی و داغ، باز هم فقط به فکر هدایت مردم باشد. امام حسین(ع) تنها نبود؛ اما یکی‌یکی عزیزترین کسانش را جلوی چشمانش از دست داد. از جوان رشیدش علی‌اکبر گرفته تا کودک شش‌ماهه‌اش علی‌اصغر... چه بر دلی گذشت که هم داغ فرزند دید، هم داغ برادر، هم داغ یاران، و باز هم استوار ایستاد. سخت‌ترین لحظه شاید آن زمانی بود که امام، آخرین نگاه را به خیمه‌ها انداخت؛ به خیمه‌هایی که در آن کودکان تشنه چشم‌انتظارش بودند. صدای «العطش» کودکان هنوز در تاریخ مانده است. کودکان تشنه بودند و عمو دیگر برنمی‌گشت... و بعد از آن، زینب(س) ماند و کاروانی پر از داغ. ماند با خیمه‌های سوخته، با کودکانی که پدرانشان را صدا می‌زدند و جوابی نمی‌شنیدند. کربلا فقط یک روز نبود؛ کربلا قصه‌ی داغ دل‌هایی است که قرن‌هاست اشک مردم را جاری می‌کند.