چون خیلی اصرار کردید میفرستم.

موقع فیلم دیدن واقعا دیالوگای خوبی میبینم که خوراک اینجاست ولی بنده زیادی گسترده و وسیع هستم برای اینکه بزنم عقب و اسکیرین بگیرم.

بچها چندوقته هرجا میرم ادمین سبزجاندار و یاس ها سبز خواهند شد رو میبینم.

از این به بعد دیگه دلیت بی دلیت. هروقت احساس ناکافی بودن کردم فقط فراموش میکنم.

برات متاسفم سری قبل مارو دور انداختی 😔 - سرورم لطفا مرا بکشید.

واکنش شما: باز شروع شد، بااااز شرووع شددد.

با توجه به عدد ممبرا من شمارو اسیر میگیرم و اسم کتاب خاطراتتون هم میشه آن بیست و سه نفر در اسارت ادبار.

برگاااااااااااااااااااااااااااااااالم ببین کی اینجاستتتتتتتت جنگ بدون تو صفا نداشت سیدددددددد #پیانوهیونگ - مصمینیمصم سلااام چخبررر؟

دیشب داشتم به دوستم میگفتم این ایده طلایی رو. ببینید دوستان با این وضع قیمت کتاب و با این وضع ندادن بن دانشجویی، بنده یک راه چاره ای اندیشیدم(وسط جلسه تشکیلاتم ادبیاتم رسمی شده) اینکه ما نیاز به یک چادر پاره پوره داریم و کمی خاک. بع این صورت که با این سر و وضع میریم و کنار غرفه های کتاب وایمیستیم و هرکی داشت کتاب میخرید شلوارشو میچسبیم و میگیم خالهههه توروخدااا خالههه برام کتاب بخر پول ندارم خالهههه.

هرجوری فکرمیکنم درصد موقفیتش میتونه مثلا 1 از پنج باشه. از هر پنج نفری که شلوارشونو میچسبی حداقل یه نفر دلش برات میسوزه.