ꨲپᩛری𐨆 قꨲصہ هꨲا
ꨲشاپرك
م꤬ن ݁ رفتم ولۍ اندوه݁م ج᳥ا𝇁 مانــد بیٜٜن زبا𝇁ں ها ، بیں خ᳥ا𝇁طرهٔ ها میانِ تؤ و م꤬ں اگر صدايم را ش𖫲݁نیدی بدا𝇁ن حتۍ مرگ هم نتوا𝇁نسٮ فرا𝇁موشم ڪنــد
𓂃 ֪ 𓂃 ֪ 𓂃 ֪ 𓂃 ֪ 𓂃 ֪ 𓂃 ֪ 𓂃 ֪ 𓂃֪ 𓂃 ֪ 𓂃
ꨲشاپرك
تو نگاه کردي و من از خود دست کشیدم
بي آنکہ بدانم آغاز کدام قصہ ام