هنوز همونم. هر نخ از سیگارمو یه جوری میکشم که انگار آخرین باره. آخرین سیگاره...
خوبی؟
(زندگیم پر از فشار و ترس و درد شده
با جزئی نگری و حساس بودنم پارتنرم و دوستام و از دست دادم
دوست صمیمیم بلاکم کرده
معلما دارن مثل سگ فشار میارن بهم
و هروز خسته تر میشم و ی قدم به پایان زندگیم نزدیک..)
:اره خوب خوبم شما چطوری؟
وسط یه مرحله عجیب از زندگیمم؛ خودِ قدیمی کامل از بین رفته در حالی که خودِ جدیدم هنوز کامل متولد نشده.
قهوهی دیازپام
جدیدا بیشتر از قبل با خودم حرف میزنم. توی سرم مداوم صدای خودم پخش میشه که یا خودمو تحقیر میکنم و یا
شاید باورت نشه دلای قدیم..
این دلای جدید با سیگار و الکل سعی میکنه صدای تو مغزشو خاموش کنه و از همه دوستاش دور شده