And Maybe the real me and I think she's pretty

درست 48 ساعت شد که نخوابیدم و هنوز زنده ام.

هنوزم بیدارم..

دچارِ حوصله سر رفتگیِ همراه با بیخوابیِ مزمن!

نشسته بودم به افق خیره بودم کنار دوستام تو افکار خودم بودم ی پسر داشت با دوستاش از ته قلب می‌خندید بهم نگاه کرد گفت دختر به این خوشگلی چرا انقدر غمگین نگاش کردم گفتم خوشگلی مال تو لبخندتو بده به من لبخندش محو شد غمم بهش سرایت کرد رفت..

ذهنم هنوز در محیط غبار آلود میان خواب و هوشیاری دست و پا می‌زد. خواب از فرسودگی و هوشیاری از زخم ها

به من گوش بده همشونو ریجکت کن همشونو هزاران نسخه از تو توی ذهن همه ی ادما هست ی عده فکر میکنن خجالتی و مهربونی ی عده فکر میکنن منفعت طلب و پر حرفی و همه ی زاویه دید ها متفاوته ولی هیچکس بجز خودت تورو نمیشناسه تو وقتی بین اونها قرار بگیری خودتو گم میکنی ریجکت کن خودتو پیدا کن

این زاویه دید الانم بخاطر زخم های بیشتره. به منه الان گوش بده

The world is not enough But it is such a perfect place to start, my love

فرار و فرار و فرار. فرار از این افکار درهم پیچیده و ریشه‌های غمی که در دلم جوانه زدند. فرار از لبخند‌هایی که درون‌شان پر از غم‌های پنهانی بود. فرار از آدم‌هایی که انگار، احساسات مرا درهم می‌پیچانند و مچاله می‌کنند. احساساتی که پر از پوچی بود، احساساتی از جنس خاکستر آتش. انگار که چشمانم را بسته‌ام و فقط فرار می‌کنم. فرار می‌کنم از این شهر آواره و دنبال سرپناهی می‌گردم؛ سرپناهی برای احساساتی که می‌خواهند سبز شوند و جوانه بزنند. سرپناهی برای افکار گره خورده‌ای که می‌خواهند جانی دوباره بگیرند و رنگ امید را بر تن خود ببینند.

وقتی به کیانوش گفتم برام ی ویدیو که صداتو روش گذاشتی و وایبمو میده و بفرست کیانوش اینو فرستاد..

احمق بهم زنگ میزد هی ریجکتش میکردم ..باز زنگ زد میگم جانم میگه ههه هههه 5 روز دیگه تولدته احمقه😭