فروغ فرخزاد میگه: نمی‌دانم چرا تحمل جمعیت را ندارم تحمل زندگی فامیلی را ندارم من آنقدر به تنهایی خودم عادت کرده‌ام که در هر حالت دیگری خودم را بلافاصله تحت فشار و مظلوم حس می‌کنم تا دور هستم دلم می‌خواهد نزدیک باشم و نزدیک که می‌شوم می‌بینم اصلاً استعدادش را ندارم :))

:)

:*)))))

دیر است، گالیا در گوش من فسانه دلدادگی مخوان!‌دیگر ز من ترانهٔ شوریدگی مخواه! دیر است گالیا به ره افتاد کاروان عشق من و تو ؟… آه‌این هم حکایتی ست

یه فلش بر میدارم، توش پر از انیمه میزارم. یکی از چمدونامو پر از کتاب های مورد علاقم میکنم و اون یکی چمدون رو پر از لباس های اور سایز میکنم. ‌پاسورهامو میزارم توی جیب چمدون، بسته های نودل و قهوه مو یه جای مخصوص میزارم کنار. پلی لیستمو برای سفر مرتب میکنم و پا میشم میرم وسط جنگل های شمال توی کلبه های متروکه چوبی که هیچکس دور و برش نیست و غرق تو صدای طبیعته. که میشه جلوش آتیش درست کنم و بشینم و نگاش کنم. گوشیمو رو حالت پرواز میزارم و تا چند روز بی فکر و دغدغه زندگی کنم...

« دوستانی که تقدیمی اینجوری میخوان » این پیـام رو فـور بکنـن تـو کانـال هـای زیباشـون و اینـجـا آیـدی و ۳ ایمـوجـی و اسـم یـه خواننـده رو برامون بفرستن تا براشون یه نقاشی با استفاده از اون ایموجی ها بکشم و یه قسمت از شعر یکی از اهنگای اون خواننده ای که گفتید رو توش بذارم و آهنگش رو هم تقدیمتون کنم

☕️🎧🎨 بیلی ایلیش

الان دوس دارم یه راه مخفی کنار خونم تو جنگل پیدا کنم و از بالا بیوفتم رو شکم نرم توتورو و همونجا رو شکمش بخوابم.