من به انزوایم افتخار نمیکردم ولی به آن وابسته بودم ، تاریکی اتاق برای من مثل نور آفتاب بود چارلز بوکوفسکی

دلم میخواد گاهی از ارت هام هم بزارم....پس میزارم..

واقعا در شرایط روحی بدی تونستم ژربرا و بکشم💀

زیادی بها دادن اشتباست، به هرچیز و هرکی.

همیشه میرفتم به بابا میگفتم برام موهامو بباف...همیشه هم انقدر بلند بود دستش درد میگرفت اینبار اما رفتم و بهش گفتم تیکه هایی که تراشیدم بلند شده برام بتراش وقتی میتراشید لبخند خیلی غمگینی زده بود ..

_یه روز صبح آدما از خواب بیدار میشن و تصمیم میگیرن دیگه اونی نباشن که شما میشناسید، و شما اون لحظه باورتون نمیشه آیا این همون آدمه؟

همه‌جا غرق سکوت شده است و خیره به سقف تاریك اتاق... سعی بر هضم نبودنش می‌کنم و خاطرات کودکی‌ام را با اشك یادآوری می‌کنم.