یه فلش بر میدارم، توش پر از انیمه میزارم. یکی از چمدونامو پر از کتاب های مورد علاقم میکنم و اون یکی چمدون رو پر از لباس های اور سایز میکنم. ‌پاسورهامو میزارم توی جیب چمدون، بسته های نودل و قهوه مو یه جای مخصوص میزارم کنار. پلی لیستمو برای سفر مرتب میکنم و پا میشم میرم وسط جنگل های شمال توی کلبه های متروکه چوبی که هیچکس دور و برش نیست و غرق تو صدای طبیعته. که میشه جلوش آتیش درست کنم و بشینم و نگاش کنم. گوشیمو رو حالت پرواز میزارم و تا چند روز بی فکر و دغدغه زندگی کنم...

« دوستانی که تقدیمی اینجوری میخوان » این پیـام رو فـور بکنـن تـو کانـال هـای زیباشـون و اینـجـا آیـدی و ۳ ایمـوجـی و اسـم یـه خواننـده رو برامون بفرستن تا براشون یه نقاشی با استفاده از اون ایموجی ها بکشم و یه قسمت از شعر یکی از اهنگای اون خواننده ای که گفتید رو توش بذارم و آهنگش رو هم تقدیمتون کنم

☕️🎧🎨 بیلی ایلیش

الان دوس دارم یه راه مخفی کنار خونم تو جنگل پیدا کنم و از بالا بیوفتم رو شکم نرم توتورو و همونجا رو شکمش بخوابم.

آرزوهامون زنده ان و دارن زندگی میکنن ولی خودمون نه...

فکنم توی یک روز چهار بار پنیک شدن یکم زیاد باشه...