به آدم‌هایی که با کتاب‌، شعر‌، موسیقی‌ و هنرشون در یادها موندگار شدن غبطه می‌خورم‌. دلم نمی‌خواد اگه یه روزی نبودم زود فراموش بشم اما برای فراموش نشدن، زیادی معمولی‌ام‌.

همه‌چیز تقریبا کنترل شده داره پیش میره ولی یک چیزی که جا مونده اینه، آلزایمرِ محبوب من. امشب که به خواب برم، آلزایمری که سراغش رو می‌گرفتم و ناقص رهاش کرده بودم رو پی‌اش رو می‌گیرم. خیلی چیزها و کارها و مکان‌ها و از همه مهم‌تر، آدم‌هایی که وقت و انرژی بیهوده‌ای رو از من می‌گرفتن رو به نیستی می‌سپارم و فراموش می‌کنم و بذر نفرت رو جوری پخش می‌کنم که جنگلش نذاره آسمون رو ببینی. گاهی باید اینطوری به سرت ضربه بخوره دوست من.

بهش می‌گفتم که من اگه تو زندگی‌ هر کمبودی داشتم، خدا به جاش در تموم مراحل زندگی‌ام دوست‌های خوبی بهم داد؛ جبران تموم نداشته‌هام.

نیاز دارم فریاد بزنم اما، ترجیح میدم سکوت کنم.

مهم ترین رکن در هر ارتباطی احترامه. یعنی اگر احترام نباشه دیگه چیزی مهم نیست احترام به علایق و سلایق هم به میزان حساس بودن هم احترام به خود طرف در هر جا و هر مکانی راجع به هر خصوصیتی که داره احترام به خانواده ی هم احترام به مسائلی که دغدغه ایجاد میکنه برای طرف و در نهایت صحبت کردن..

چرا سر صبحی صدات گرفته سرما خوردی؟ درواقع صبحانه من:

بعضیا ذاتشونه، نمی‌تونن انسان باشن.

اصولا همه ی ادم ها بهتون آسیب میزنن،شما صرفا لازمه کسی رو پیدا کنید که ارزشش رو داشته باشه.

بعضی اوقات من فقط به چای/قهوه نیاز دارم و کسی که کمکم کنه نفس بکشم.

و در نهایت قلبت با مغزت هم نظر میشه و بازی تموم میشه.

شاید برای احساسات خودم احمق و ضعیف باشم ..اما کافیه یکی یک صدم همون کار و با کسی که جزو دایره محدودمه انجام بده تا جنون بهم دست بده و تصمیم بگیرم قاتل شم.