مهم ترین رکن در هر ارتباطی احترامه. یعنی اگر احترام نباشه دیگه چیزی مهم نیست احترام به علایق و سلایق هم به میزان حساس بودن هم احترام به خود طرف در هر جا و هر مکانی راجع به هر خصوصیتی که داره احترام به خانواده ی هم احترام به مسائلی که دغدغه ایجاد میکنه برای طرف و در نهایت صحبت کردن..

چرا سر صبحی صدات گرفته سرما خوردی؟ درواقع صبحانه من:

بعضیا ذاتشونه، نمی‌تونن انسان باشن.

اصولا همه ی ادم ها بهتون آسیب میزنن،شما صرفا لازمه کسی رو پیدا کنید که ارزشش رو داشته باشه.

بعضی اوقات من فقط به چای/قهوه نیاز دارم و کسی که کمکم کنه نفس بکشم.

و در نهایت قلبت با مغزت هم نظر میشه و بازی تموم میشه.

شاید برای احساسات خودم احمق و ضعیف باشم ..اما کافیه یکی یک صدم همون کار و با کسی که جزو دایره محدودمه انجام بده تا جنون بهم دست بده و تصمیم بگیرم قاتل شم.

من دوام آورده‌ام؛ باز هم دوام می‌آوردم؛ اما میخواستم معنی زندگی‌ام چیزی بیشتر از دوام اوردن باشد...

آدم ضعیفی نبود؛ اما دیگر حوصله‌ی سختی‌ها را نداشت. میل عجیبی به گریز پیدا کرد. به ندیدن، ندانستن، رفتن.

جالبه. انقدر توی هر مقطع از زندگیم، به خصوص این سه سال توی هر بحثی در نهایت آدم بده بودم دیگه بی تفاوت شدم..برام فرقی نداره

شاید اگر ذوقی که موقع معاشرت و دیدن سگ و گربه دارم رو موقع معاشرت با انسان‌ها داشتم، روابط و زندگی بهتری داشتم.