شاید من نباید نظر بدم اما رفتم دیدم انیمیشن رو.کامل. راستش نظرات متفاوت بود یه سری ها میگفتن چون بدبختی زندگی مردم ایران و نشون میده جایزه گرفت یکی هم میگفت خیلی قشنگه و فلان.۲۰ دقیقه موقع تماشا اصلأ به ذهنم نرسید درحال نشون دادن سیاهی از زندگی ایرانی هاست(مثل یه سری فیلم ها) فقط زندگی پرانزوا از آدمی که دچار اختلال استرس پس از سانحه ست با یکم امید و همینطور فداکاری پایان انیمشین که بنظرم خیلی خوب و غیرمنتظره بود.البته سخنرانی رو که گوش میدیم انگار کارگردان منظور دیگه ای داره "
تقدیم به هموطنانم که هنوز دارن رنج میکشن" راحت میتونست بگه جانبازان یا کسایی که برای حفظ کشور تلاش و فداکاری کردن یا کسایی که تو جنگ آسیب دیدن چیزی که نشون داد انگار ۸ سال دفاع مقدس هیچ دستاوردی نداشتیم و یه مشت مردم بی دفاع بودیم که به جنگنده ها از زمین تیر میزدیم الانم همه از نظر روانی مثل ناخدا ایم. با این حال بازم تو نشون دادن سبک زندگی و خونه و فرش و معماری ایرانی و اون وایب خلیج فارس موفق بود. رنگ خدا هم تو فیلم کم رنگ بود کم پیش میاد چنین چیزی تو ایران یونو؟.نمیدانم امیدوارم فقط من اینجوری حس کرده باشم🤷🏻♀️
