چقدر این پیام و یهویی و از ناکجاآباد دیدم در حالی که همین چند دقیقه پیش داشتم به ماه نگاه میکردم و به همین موضوع فکر میکردم.

مامانم: چی خوردی مگه که غذا نمیخوری؟ من: 》اینتراوِرتِد《 @farsitweets

شبت بخیر غمت نیز. اللهم عجل لولیک الفرج؛

تابستان است.گرم است.برق هم رفته است.شارژ هم ندارم.

زمستون بهترین فصل دنیاست.

از نوشتن تو کتاب ها خوشم میاد. از هایلایت کردن و ستاره کشیدن کنار جملات جالب‌‌انگیز کتاب ها هم همینطور. دیروز خیلی رندوم به تمام دوستام که کتاب دستشون داشتم پیام دادم گفتم هرچقدر دلتون می‌خواد می‌تونید توی کتاب های من بنویسید و هایلایت کنید. اصلا اشکالی نداره. من خیلی وابستگی زیادی به کتاب هام دارم. ولی فکر کردم اگه یه روزی به هر دلیلی قرار شد این کتاب ها دست آدم های مختلف بیوفته و اوناهم گوشه‌ی کتاب ها یادداشت های مختلف بنویسن کتاب ها خیلی جالب میشن. و میتونن بخونن که ما چیا نوشتیم. اگه این یه چیز جا افتاده بشه بعد میتونیم دست نوشته ها و افکار خیلی از آدم هارو بخونیم و دربارشون فکر کنیم.

راستش این یکی از نشونه های بزرگسالیه.

نور خدا:)

کتابی که دوست داشته باشم روش برچسب میزنم:)