باز باران با ترانه میخورد بر بام خانه... خانه ام کو؟ خانه ات کو؟ وای باران! باز باران، باگلوله، با ستم های فراوان می خورد بربام غزه یادم آید روز باران گردش آن دیو صهیون مست و سرکش در کنار دشت ویران بین اجساد فراوان کودکی ۷ ساله بودم زارو نالان ، جسم لرزان ، روح خسته با دوچشم کودکانه زیرآوار مادرم را... غرق در خون دیدمش سوی دیگر خواهر شش ماهه ام را داخل گهواره بی جان... می دویدم این سو آن سو پربهانه، باصدای عاجزانه غرق وحشت در میان دود و آتش در به در چون می دویدم دنبال بابا می شنیدم از پرنده داستانهای غم انگیز از لب باد وزنده ظلم های بی امانی آه چه غمناک بود باران وه چه دردناک بود باران وندر این غوغا و آشوب می شنیدم از ره دور آن نداهای رهایی گام های استواری خواهم آمد ، بانوای آسمانی با پیام شادمانی پرتوان باش کودک من با شعار; استقامت، پایداری استقامت، پایداری... باز باران با ترانه با هزاران آه و ناله با هزاران عزم و امید می خورد بر بام دل ها... بسی زیبا >🌚

ایتی برا اون بنده خدایی ک میخاست .

از اینا خوشم اومده .

_

_