وضعیت قابل شرح نیست اصلا

خب دلبندم این ایست نویسندگی کاملا نرماله خیالت تخت. از تازه کار بگیر تا نویسنده حرفه ای گاهی اوقات یه تایم هایی هست که دستت اصلا برای نوشتن نمیره. کاریش هم نمیشه کرد به هر حال پیش میاد. چند تا راهکار هست که معمولا میگن جواب میده اگه امتحانشون کنی و منم همین چند تا رو بهت میگم. ( ۱.داستان رو رها نکن اصلا. می تونی ایده های فرعی رو عوض کنی ولی داستان و ول نکن. حذف نکنیا پشیمون میشی! تجربه داشتم که میگم. ۲. گاهی اوقات روند برات تکراری و کند میشه. اون موقع می تونی از همون نقطه ای که خوشت میاد بنویسی. مثلا یه صحنه تو ذهنت هست که دوست داری بنویسی اش ولی خط زمانی رمانت بهت اجازه نمیده. بیخیال خط زمانی شو و بنویسش. یهو می بینی راه افتادی. ۳. قانون ده دقیقه نوشتن رو انجام بده. می تونی به ذهنت بگی فقط ده دقیقه می خوام چرت و پرت بنویسم و یهو به خودت میای می بینی کلی چیز میز نوشتی. ۴. برو یه سر دیگه نگاهی به پلات بنداز یا همون پیرنگ. ببین از کجا به کجا اومدی و چرا اصلا حوصله ات سر رفته و نمی تونی ادامه بدی. گاهی اوقات لازمه به خودت یادآوری کنی که از کجا به کجا رسیدی و مقصدت کجاست.) تمام این ها مسیر رشد یه نویسنده است. اصلا ازش نترس. ✨🦥

امشب لایو بگیرم براتون؟ یا اگه می‌خواید تو برنامه ی قرار باشه. بگید روی چه موضوعی کار کنیم؟ https://abzarek.ir/service-p/msg/2037312

برای نوشتن داستان محاوره باید کتاب هایی رو بخونی که به زبان محاوره نوشته شدن. مغز نویسنده رو تصور کنید که خالیه خب!؟ با هر چیزی که پر بشه همون ازش تراوش پیدا می کنه بیرون. حتی اگه لحن رمان خاصی رو می خونی یا از یه نویسنده فقط می خونی سبک نوشتنت هم شبیه میشه. اگه لحن محاوره بنویسی باید محاوره بخونی.