یه کتاب دیگه دوباره منو تموم کرد ...(فقط ۶۳ صفحه بود)

این کتاب «مسخ» برای من این مفهوم رو داشت ... تا زمانی که برای بقیه مفیدی که همه چیز گل و بلبله ولی به محض اینکه سودت رو از دست بدی و مایه ی آبرو ریزی و خجالت بشی، ارزشی نداری و می‌تونی بری بمیری. از مرگت نه تنها ناراحت بلکه خوشحال هم میشن :) آه قلبم ... نمی دونم چرا اینو با ته مونده های وجودم درک کردم. افسرده شدم حالا 👀

آخرین جلسه ی آیین نامه بالاخره از راه رسید. وقتشه که با این کلاس بامزه خداحافظی کنم 😚 صندلی هاش شکنجه می ده آدمو

بعد شاید باورتون نشه ولی یه عده رو از پشت پنجره نگاه می‌کنم که سوار بر ماشین میان دم در آموزشگاه، پارک می کنن و میان داخل تا آموزش ببینن و گواهینامه بگیرن. 😭 « خاک تو سر من»