استمرارِ روزانه حتی شده یه ساعت، و اینکه هیچوقت دیر نبوده، دوتا از مهم ترین چیزهایی بود که تو این مسیر یاد گرفتم و دوست دارم شماها قبل از تجربه‌های تلخ و سخت، این دوتارو یادتون باشه.

هفت و بیست و دو دقیقه صبحه. دارم ویس های شجاعی رو گوش میدم چون انعطاف پذیری مو از دست دادم

نمیدونم توهم زدم یا نه ولی نسبت به دفعه قبل زباله کمتر دیدم توی مسیر فکرکنم ایران داره درست میشه

+ ولی ، از کجا بدونم راه درست کدومه ؟ - کسی نمیدونه . فقط وقتی میفهمی که تا اخرشو بری . ولی مواظب باش وقتی دره رو دیدی ، یادت نره به پاهات دستور برگشت بدی

چرا دانشگاه ها دارن مجازی میشن لعنتیا😭