#تفسیر_جوامع_الجامع ───── • ◆ • ───── ترجمه : پروردگارا! در ميان آنها (فرزندان من) پيامبرى از خودشان مبعوث كن تا آيات تو را بر آنها بخواند و آنها را كتاب و حكمت بياموزد و (روانشان را از هر نادانى و زشتى) پاك و منزّه سازد؛ زيرا تو توانا و حكيمى (و بر اين كار قادرى). تفسير: رَبَّنٰا وَ اِبْعَثْ فِيهِمْ رَسُولاً مِنْهُمْ‌... ؛ پروردگارا در ميان آنها پيامبرى از خودشان مبعوث كن. ضمير در «فيهم» به «امة مسلمة» در آيۀ قبل برمى‌گردد. منظور از پيغمبرى كه ابراهيم از خداوند بعثت او را در ميان ذريۀ خود تقاضا كرده است «پيغمبر ما» مى‌باشد، زيرا از رسول اكرم (صلی الله علیه وآله) نقل شده است كه فرمود: من هستم دعاى ابراهيم و بشارت عيسى و تعبير رؤياى مادرم يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آيٰاتِكَ‌ ؛ تا آيات تو را بر مردم بخواند و آنچه بر او وحى شود به آنان ابلاغ كند. وَ يُعَلِّمُهُمُ اَلْكِتٰابَ وَ اَلْحِكْمَةَ‌... ؛ قرآن را به مردم تعليم دهد و به آنان «حكمت» بياموزد. و منظور از «حكمت»، شريعت و بيان احكام است. وَ يُزَكِّيهِمْ‌... ؛ مردم را از شرك و پليدى پاك سازد. إِنَّكَ أَنْتَ اَلْعَزِيزُ اَلْحَكِيمُ‌ ؛ تو داراى كمال قدرت و جلال و عظمت هستى و شگفتيهاى آفرينش تو همراه با علم و استحكام است. │ 💫 @ye_ayeh ╰๛────────

#الجدید فی تفسیر المیزان المجید ⿻◌⿻◌⿻◌⿻◌⿻◌⿻◌⿻ ۱۲۹ - رَبَّنٰا وَ اِبْعَثْ فِيهِمْ رَسُولاً ... فبعد بناء الكعبة، و إحياء ما اندرس من معالم البيت، و بعد أمر اللّه بتطهيره لعباده المنقادين المطيعين، و اطلاعه على معالم المناسك، وقف إبراهيم (علیه‌السلام) يدعو لنفسه و لذرّيته و أمّته، و تمنّى على ربّه أن لا يقطع نعمة الهداية عن الأجيال القادمة في ذريّته، ثم طلب إليه أن يبعث - يرسل - رسولا: نبيّا مرشدا، كيلا تنقطع عنهم هذه النعمة العظمى من النبوّة يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آيٰاتِكَ وَ يُعَلِّمُهُمُ اَلْكِتٰابَ وَ اَلْحِكْمَةَ‌ ؛ أي يقرأ عليهم دلائل التوحيد و يعلّمهم كتبك السماويّة. و قيل إن الكتاب أريد به الجنس، و قيل إنه القرآن - على ما أخذ به بعض المفسّرين - و هو قريب إلى الصواب بناء على أن إبراهيم كان يعلم أنه لا يبعث من نسله إلاّ محمد (صلی الله علیه و آله)، و هو صاحب القرآن، يدل على ذلك - أيضا - أنه قال صلوات اللّه عليه: أنا دعوة إبراهيم و بُشرى عيسى... وَ يُزَكِّيهِمْ‌ و يطهّرهم من دنس الشّرك و من العقائد الباطلة و الأخلاق الرذيلة و الأفعال الفاسدة إِنَّكَ أَنْتَ اَلْعَزِيزُ اَلْحَكِيمُ‌ ؛ العزيز: المنيع الذي لا يغلب على ما يريد، و لا يقهر على ما يراد به، و الحكيم الذي يحكم ما يعمل، و يفعل طبق المصالح و نظام النوع، أي يضع الأشياء على ما ينبغي... │ 💫 @ye_ayeh ╰๛────────

#تفسیر_نمونه ـــــــ ــ ـــ ـ ـــ ـــ ـــ ــ ـ ــ ــ ـــ ـ ـ ۵ ـ پنجمین تقاضاى آنها این است: «پروردگارا! در میان آنها پیامبرى از خودشان مبعوث کن» (رَبَّنا وَ ابْعَثْ فیهِمْ رَسُولاً مِنْهُمْ). «تا آیات تو را بر آنها بخواند و کتاب و حکمت را به آنان بیاموزد و آنها را پاکیزه کند» (یَتْلُوا عَلَیْهِمْ آیاتِکَ وَ یُعَلِّمُهُمُ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَةَ وَ یُزَکِّیهِمْ). «چرا که تو بر تمام این کارها توانا و حکیمى» (إِنَّکَ أَنْتَ الْعَزیزُ الْحَکیمُ). هدف بعثت پیامبران در آیات فوق، پس از آن که ابراهیم و اسماعیل تقاضاى ظهور پیامبر اسلام(صلى الله علیه وآله) را مى کنند سه هدف براى بعثت او بیان مى دارند: نخست تلاوت آیات خدا بر مردم، این جمله اشاره به بیدار ساختن اندیشه ها در پرتو آیات گیرا، جذاب و کوبنده اى است که از مجراى وحى بر قلب پیامبر(صلى الله علیه وآله)نازل مى شود و او به وسیله آن، ارواح خفته را بیدار مى کند. «یَتْلُوا» از ماده «تلاوت» در لغت به معنى پى در پى آوردن چیزى است و هنگامى که عباراتى را پشت سر هم و روى نظام صحیحى بخوانند، عرب از آن تعبیر به تلاوت مى کند، بنابراین، تلاوت منظم و پى در پى مقدمه اى است براى بیدارى و ایجاد آمادگى، براى تعلیم و تربیت. پس از آن، تعلیم کتاب و حکمت را هدف دوم مى شمرد; چرا که تا آگاهى حاصل نشود، تربیت که مرحله سوم است صورت نمى گیرد. تفاوت «کتاب» و «حکمت» ممکن است در این جهت باشد که کتاب اشاره به کتب آسمانى است، و اما حکمت، علوم، دانش ها، اسرار، علل و نتائج احکام است که از طرف پیامبر(صلى الله علیه وآله)، تعلیم مى شود. سپس آخرین هدف را که مسأله «تزکیه» است بیان مى دارد. «تزکیه» در لغت هم به معنى نمو دادن، و هم به معنى پاکسازى آمده است. و به این ترتیب، تکامل وجود انسان در جنبه هاى «علمى» و «عملى» به عنوان هدف نهائى بعثت پیامبر، معرفى شده است. این نکته مخصوصاً قابل توجه است که علوم بشر محدود است، و آمیخته با هزاران نقطه ابهام، و خطاهاى فراوان، و از این گذشته، نسبت به آنچه را هم مى داند گاهى نمى تواند دقیقاً امیدوار باشد; چرا که خطاهاى خود و دیگران را دیده است. اینجا است که باید پیامبران، با علوم راستین و خالى از هر گونه خطا که از مبدأ وحى گرفته اند، به میان مردم بیایند، خطاهایشان را بر طرف سازند، آن را که نمى دانند به آنها بیاموزند و آن را که مى دانند به آنها اطمینان خاطر دهند. موضوع دیگرى که در این رابطه لازم به یادآورى است این است: نیمى از شخصیت ما را «عقل و خرد» تشکیل مى دهد و نیمى را «غرائز و امیال»، به همین دلیل ما به همان اندازه که نیاز به «تعلیم» داریم، نیاز به «تربیت» هم داریم، هم خرد ما باید تکامل یابد و هم غرائز درونى ما به سوى هدف صحیحى رهبرى شوند. لذا پیامبران هم معلم اند، هم مربى، هم آموزش دهنده اند و هم پرورش دهنده. جالب این که در چهار مورد از قرآن مجید که مسأله تعلیم و تربیت به عنوان هدف انبیاء با هم ذکر شده است در سه مورد «تربیت» بر «تعلیم» مقدم شمرده شده.(۱) و تنها در یک مورد «تعلیم» بر «تربیت» مقدم شده است (آیه مورد بحث) با این که مى دانیم معمولاً تا تعلیمى نباشد تربیتى صورت نمى گیرد. بنابراین آنجا که تعلیم بر تربیت مقدم شده اشاره به وضع طبیعى آن است، و در موارد بیشترى که تربیت مقدم ذکر شده گویا اشاره به مسأله هدف بودن آن است; چرا که هدف اصلى تربیت است و بقیه همه مقدمه آن است. این تعبیر که با کلمه «مِنْهُم» در آیات فوق آمده، اشاره به این است که رهبران و مربیان انسان باید از نوع خود او باشند، با همان صفات و غرائز بشرى، تا بتوانند از نظر جنبه هاى عملى، سرمشق هاى شایسته اى باشند. بدیهى است اگر از غیر جنس بشر باشند نه آنها مى توانند دردها نیازها، مشکلات، و گرفتارى هاى مختلف انسان ها را درک کنند و نه انسان ها مى توانند از آنها سرمشق بگیرند. ۱ ـ سوره «بقره»، آیه ۱۵۱ ـ «آل عمران»، آیه ۱۶۴ ـ «جمعه»، آیه ۲.

.

#نکات ـــــــ ــ ـــ ـ ـــ ـــ ـــ ــ ـ ــ ــ ـــ ـ ـ نكته‌ها: ۱ - هدف بعثت پيامبران - در آيات فوق پس از آنكه ابراهيم و اسماعيل تقاضاى ظهور پيامبر اسلام را مى‌كنند سه هدف براى بعثت او بيان مى‌دارند: نخست تلاوت آيات خدا بر مردم، اين جمله اشاره به بيدار ساختن انديشه‌ها در پرتو آيات گيرا و جذاب و كوبنده‌اى است كه از مجراى وحى بر قلب پيامبر ص نازل مى‌شود و او به وسيله آن، ارواح خفته را بيدار مى‌كند. " يتلوا "از ماده" تلاوت "در لغت به معنى پى در پى آوردن چيزى است و هنگامى كه عباراتى را پشت سر هم و روى نظام صحيحى بخوانند، عرب از آن تعبير به تلاوت مى‌كند، بنا بر اين تلاوت منظم و پى در پى مقدمه‌اى است براى بيدارى و ايجاد آمادگى، براى تعليم و تربيت. سپس تعليم كتاب و حكمت را هدف دوم مى‌شمرد، چرا كه تا آگاهى حاصل نشود، تربيت كه مرحله سوم است صورت نمى‌گيرد. تفاوت" كتاب "و" حكمت "ممكن است در اين جهت باشد كه كتاب اشاره به كتب آسمانى است، و اما حكمت، علوم و دانشها و اسرار و علل و نتائج احكام است كه از طرف پيامبر، تعليم مى‌شود. بعد آخرين هدف را كه مساله" تزكيه "است بيان مى‌دارد. " تزكيه "در لغت هم به معنى نمو دادن، و هم به معنى پاكسازى آمده است. و به اين ترتيب تكامل وجود انسان در جنبه‌هاى" علمى "و" عملى "به عنوان هدف نهايى بعثت پيامبر، معرفى شده است. اين نكته مخصوصا قابل توجه است كه علوم بشر محدود است، و آميخته با هزاران نقطه ابهام و خطاهاى فراوان، و از اين گذشته نسبت به آنچه را هم مى‌داند گاهى نمى‌تواند دقيقا اميدوار باشد چرا كه خطاهاى خود و ديگران را ديده است. اينجا است كه بايد پيامبران، با علوم راستين و خالى از هر گونه خطا كه از مبدء وحى گرفته‌اند به ميان مردم بيايند، خطاهايشان را بر طرف سازند، آنجا را كه نمى‌دانند به آنها بياموزند و آن را كه مى‌دانند به آنها اطمينان خاطر دهند. موضوع ديگرى كه در اين رابطه لازم به يادآورى است اين است كه نيمى از شخصيت ما را" عقل و خرد "تشكيل مى‌دهد و نيمى را" غرائز و اميال"، به همين دليل ما به همان اندازه كه نياز به" تعليم "داريم، نياز به" تربيت "هم داريم، هم خرد ما بايد تكامل يابد و هم غرائز درونى ما به سوى هدف صحيحى رهبرى شوند. لذا پيامبران هم معلمند، هم مربى، هم آموزش دهنده‌اند و هم پرورش دهنده.*** ۲ -" تعليم "مقدم است يا" تربيت "؟ - جالب اينكه در چهار مورد از قرآن مجيد كه مساله تعليم و تربيت به عنوان هدف انبياء با هم ذكر شده است در سه مورد" تربيت "بر" تعليم "مقدم شمرده شده (سوره بقره آيه ۱۵۱ - آل عمران ۱۶۴ - جمعه ۲) و تنها در يك مورد" تعليم "بر" تربيت "مقدم شده است (آيه مورد بحث) با اينكه مى‌دانيم معمولا تا تعليمى نباشد تربيتى صورت نمى‌گيرد. بنا بر اين آنجا كه تعليم بر تربيت مقدم شده اشاره به وضع طبيعى آن است، و در موارد بيشترى كه تربيت مقدم ذكر شده گويا اشاره به مساله هدف بودن آن است، چرا كه هدف اصلى تربيت است و بقيه همه مقدمه آن است.*** ۳ - پيامبرى از ميان خود آنها - اين تعبير كه با كلمه" منهم "در آيات فوق آمده اشاره به اين است كه رهبران و مربيان انسان بايد از نوع خود او باشند، با همان صفات و غرائز بشرى، تا بتوانند از نظر جنبه‌هاى عملى، سرمشقهاى شايسته‌اى باشند، بديهى است اگر از غير جنس بشر باشند نه آنها مى‌توانند دردها نيازها، مشكلات، و گرفتاريهاى مختلف انسانها را درك كنند و نه انسانها مى‌توانند از آنها سرمشق بگيرند.*** │✨ @Nafaahat │ 💫 @ye_ayeh ╰๛────────

#کلمات آیه صد و بیست و نه سوره مبارکه #بقرة : ⿻◌⿻◌⿻◌⿻◌⿻◌⿻◌⿻ + رَبَّنَا : پروردگار ما + وَ ابْعَثْ : و برانگیز + فِيهِمْ : در میان ایشان + رَسُولًا : رسولی + مِنْهُمْ : از ایشان که + يَتْلُو : تلاوت کند + عَلَيْهِمْ : برایشان + آيَاتِكَ : آیات تو را + وَ يُعَلِّمُهُمُ : و بیاموزد ایشان را + الْكِتَابَ : کتاب + وَ الْحِكْمَةَ : و حکمت + وَ يُزَكِّيهِمْ : و پاکیزه گرداند ایشان راۚ + إِنَّكَ : همانا تو + أَنْتَ : تویی + الْعَزِيزُ : شکست ناپذیر + الْحَكِيمُ : حکیم │📱 @Mabaheeth │✨ @Nafaahat │ 💫 @ye_ayeh ╰๛────────