. فَرَجَعَ ، تاریخ هیچ‌ننوشته که فَرَجَعوا. تاریخ هیچ فعل جمع ننوشته. تاریخ حواس‌جمع بوده. رسم در تمام جهان است که بعد از دفن و تجهیز میت، طایفه و عشیره متوفی زیر شانه‌های خانواده‌اش را بگیرند و گلاب بر چهره‌اش بپاشند و به خانه بیاورندش ، هم‌صحبتش شوند و سه روز غذا طبخ کنند و لحظه‌ای تنهایش نگذارند. تاریخ اما نوشته که «فَرَجع» یعنی تنها برگشت بی‌هیچ همراه. سپس با خانه‌ای ساکت مواجه شد . و تاریک. و سرد و بستری خالی از فاطمه در آن کنج مهیب و کشنده خانه. آنگاه تکیه بر دیوار زد و نشست کوهی تکیه‌زده بر دیوار. گریست و شانه‌هایش لرزید و از ریش‌هایش قطره اشک چکید و زیر لب گفت که من حالا مظلوم‌ترین مرد تاریخم. همین… مهدی مولایی .

داد می‌زد می‌گفت ؛ خِیبر شِکن باشی و بِشکنند پَهلوی یارَت ، حَرف کَمی نیست ...

ــ جزخداکیست‌که‌داند غمِ‌شب‌های‌علی:)💔!'

این #روضه فقط‌برای‌امشبه !

شبت بخیر عزادار مادر!

گزارش می نویسد:

مامان...

'آجرک الله یا صاحب الزمان'