هر چند جوان و بیعصا برگشته
اما خودِ اوست؛ به خدا برگشته
سیدعلی حسینیخامنهای
با نام جدید "مجتبی" برگشته...
هدایت شده از مَکتبحاجی .
به قول حاج آقا پناهیان ، ما با شما بیعت
میکنیم نه بخاطر آنکه فرزند ِخلف آقای
شهیدمان هستید ! که عزت آن هم
سرجایش ؛ ما بیعت میکنیم با شما
چون معتقدیم در انتخاب ولی فقیه ،
خود امام زمان عج دخیل است و مابقی
وسیلهاند : ) .
خدا میخواهد با تو چکار کند آسیدمجتبی؟..
وسط این همه داغ، وسط این همه درد، یک درد بابایت کافی است برای اینکه کوهها را خرد کند، پدرت، کل خانوادهات، کس و کارت، امامت که از همه بیشتر میشناختیاش و مانوس بودی با او..
آن هم بین این همه تهدید، تهدید تمام قدرتهای مادی عالم که جان تو را نشانه گرفته اند و ایران مظلوم را..
وسط این جنگ، جنگ بزرگ جهانی و تاریخی..
یک دفعه بار بزرگ مسئولیت را روی دوشت گذاشتند ، آن هم چنین مسئولیتی!
خدا میخواهد با تو چه کند آسیدمجتبی؟..
روح تو را چقدر آماده دیده؟
آن روز که درس خارجت را تعطیل کردی، که شلوغترین درس خارج قم شده بود و نزدیکانت فهمیدند که نمیخواهی بزرگ قم باشی و به چشم بیایی، باید حدس میزدیم خدا را عاشق خودت میکنی.
آن روز که سیل تهمتهای عجیب و غریب به جانت میخورد..
برای انتقام از پدر مظلومت، باید حدس میزدیم خدا نقشه ها برایت کشیده!
آسیدمجتبی! راستی چطور شد ناگهان دل همه را بردی؟
نه کسی تو را دیده بود، نه سخنت را شنیده بود، چطور مهرت به دلها نشست؟ حالا بار سنگین عشق یک ایران را چطور میخواهی تحمل کنی؟..
بار سنگین امید مادران شهدا را، بار سنگین دلهای غصه دار و مظلوم بیگناهان عالم را ، بار سنگین نیابت صاحبالزمان(عج) را، بار دردهای حزبالله و حماس و انصارالله و غزه را، بار سنگین گرسنگان آفریقا و کودکان بیپناه جزیره خبیثها را، بار سنگین تمدن نوین اسلامی را که در حال طلوع است..
آقاسید مجتبی خدا چطور میخواهد کمکت کند؟
من میدانم، تو هم خوب میدانی، همه میدانیم، پدرت یادمان داد، پدر مظلوم و شهیدت یادمان داد.
«هو الذی ایدک بنصره و بالمومنین»
ایران را داری غصه نخور سید جان، آقا جان، خدا را داری و ملت شهادت را.
ایران را داری، همان میهن خدایی، همان صحن امام رضایی را !
همان که خمینی با آن عظمتش که احدی را به چیزی حساب نمیکرد، در پیشگاهش تعظیم میکرد..
مبارکت باشد این جام پر بلا آقا؛
مبارکت باشد آقا:)
روی ما بچه یتیمهای سیدعلی شهید هم حساب کن.