موضوع عادت کردنه همین عادت کردن خراب میکنه کارارو عادت کردی به یه چیز بیخود به یه اخلاق گند به یه ادم مزخرف حالا هرچی زور میزنی از خودت دورش کنی باز فردا میبینی برگشتی سر خونه اول

من دیگه نمیدونم خوبم یا بد فقط میدونم همیشه اینطوریم شب میشه اینطوریم روز میشه اینطوریم کلا همینم

حالا اگه با دوستام بودم این ۱۳ روز مثل ۳ روز میگذشت

من میگم به کتفمه ولی در اصل یه تیر تو قلبمه

به خاطر تو ازخودگذشتگی نکردم من کشیدم کنار چون نخواستم بیشتر ازین اسیب ببینم

اگه من برای تو یک جوک هستم و منو جدی نمیگیری در سطل زباله‌ی زندگیم جا داری

دقیقا هموجا که بیخیالش شدی برمیگرده

اگه من اذیت بشم کی براش اهمیت داره که کمکم کنه و حالمو خوب کنه. اونم وقتی خودم دیگه زورم به هیچی نمیرسه. بعضی وقتا حس میکنم جز من هیچ کس تو این کره خاکی وجود نداره

هرسال از عمرم که میگذره وارد یه بحران جدید میشم فکر نمیکردم بزرگ شدن انقد نفرت انگیز باشه

انگار یکی داره اروم اروم خنجر کُند و اَرّه‌ ایش و فرو میکنه تو بدنم و سر صبر بدنمو متلاشی میکنه

ازینکه طفیلی دیگران حق حیات دارم حالم بهم میخوره

شب، ترس همه چی چند برابر میشه