من باید دائما هندزفری تو گوشم باشه و یچیزی گوش کنم ولی گوشم کشش نداره و این واقعا تلخه

عب نداره، باشد که کر شویم و بدانند کر شدن بلدیم

این ادمی که من میبینم هیچ جوره اصلاح نمیشه شاید یه مدت فاز مفید بودن بردارم ولی درکل همینیم که هستم

هوا سرد شده دلم نمیخواد یه لحظم تو خونه بمونم حیف هوا به این خوبی ادم بشینه با خانواده سروکله بزنه

واقعیت اینه که من از خونه میرم بیرون دلم نمیخواد برگردم وقتیم که خونم دلم نمیخواد برم بیرون

خواهرو برادرای بزرگتر اگه یاد میگرفتن همونجوری که جلوی دوستاشون مظلوم و مهربونن تو خونه‌ام اینجوری باشن، نصف دعواهای خونه میخوابید

الان برقراری ارتباط با نوجوون تو خونه مطرح نیست، فقط یه جور باشین بچه‌هاتون از دست کارای شما سر به بیابون نزارن

باشه ولی تاحالا شده که مشاور به حالتون گریه کنه؟

وقتی موندنی نیستین بیخود میکنین از خودتون خاطره به جا میزارین

همیشه برام سوال بود این دوبلورای معروف صداشونم برا خودشون خاص و جذابه؟

رفیق هستیم درست، از جیک و پوک هم خبر داریم درست ولی گوشیم چیزیه که باهاش تعارف ندارم از من نخواه گوشیمو بدون رمز بهت بدم حتی اگه بخوای بری تو پیوی خودمون چتای خودمونو بخونی

حقیقتا من پیام گروهای درسیمو فقط رد میکنم که نوتیفش جلو چشمم نباشه خیلی رو مخه