کافیه یه سریال شروع کنم یه جوری کار میریزه سرم که اصن وقت نکنم گوشی بگیرم دستم چه برسه بخوام فیلم ببینم

دفه اولشه سوار هواپیما شده استوری گذاشته دوباره خداحافظ خدایا من کهیر زدم از این حجم عقده‌ای بودن

هر دفه یه اپ جدید نصب میکنم‌، رفیقام تو پیوی : بهههههههههههه سلااااااااااام تو کجا اینجا کجاااااااااا

یه اخر شبا راحت میتونم برم سر گوشیم که چشام اون موقع داره کور میشه

نمیدونی چه حالی داره وقتی لباس پلوخوری تو میپوشی میری مهمونی، بچه‌ی صاب خونه‌م با دست کثیفش گند میزنه به لباست و هیچ کاریم ازت بر نمیاد

چشام کشش بیدار موندن نداره و حوصلم اندازه‌ی تمام عمرم سر رفته ازون گذشته دلم زرشک پلو با مرغم میخواد حالم بده

بین دوراهیه به درک که چشمام داره کور میشه و به درک که حوصلم سر رفته گیر افتادم

دوباره من سرمو گذاشتم رو بالشت مثانم فیلش یاد هندستون کرد

احمق اونیه که این موقع میشینه تنهایی فیلم ترسناک نگا میکنه

لعنت به اعتیاد به گوشی

یدونه بالشت میزارم زیر سرم، کوتاهه دوتا میزارم، بلنده درد بی درمون که میگن همینه

نشد من یه بار استوری یکیو تو واتساپ ببینم پشیمون نشم