دنیا همین رنج و سختی ها و خوشی‌ها و شادی‌هاست که زودگذره و تو اگه بشینی فقط غصه خودتو بخوری کوچیک میشی،اگه غصه جهان رو خوردی اونوقته که بزرگ میشی دنیا آدمای کوچیکو تو خودش غرق میکنه

ولی اگه خودت باشی خود انسانت که فقط دنیابین نیس میفهمی که باید چیکار کنی

سخته ازین روضه‌ها زنده بیرون میام،زشته دیگه اشکی ندارم که برات بریزم مادر تورو به همون پهلوی شکسته‌‌ت قسم اشکامو ازم نگیر

بارونِ بارونم،دلم جزیره‌ی مجنونه دلم مثه شلمچه خونه،بگین کجان رفیقام؟

تو برام حیا‌تی‌تر از دم بعد از بازمی( :

و اما عزیزِ من! شبی که نفس‌هایم به شماره افتاد،لحظه‌ای نگاهت را از من نگیر،من با چشمهایت زنده‌ام!

اما عزیز من مرگ من همان روزی اتفاق افتاد که وقتی نگاهم به نگاهت گره خورد،چشم‌هایت از من رو گرفتند!

دارم می‌میرم💔

هرچی میگذره بیشتر دارم درک می‌کنم چرا باید از این دنیای مسخره دل بکنم،دیگه خودم دارم دل می‌کنم!

اونی ارزش داره که خود به خود حالتو بپرسه،نه که بعد مرگت بیاد سر قبرت!

و چه بی رحمانه ندارمت : )

دوباره داره حالم بد میشه،دوباره تپش قلب،دوباره نفس تنگی،دوباره داره چشمام سیاهی میره