قلبم دیگه حتی تحمل وزن قفسه سینه‌م رو هم نداره وقتیی یه‌وری می‌خوابم تیر میکشه

من هرثانیه خطاب به خودم:

من شدیدا آدم"چرا گریه میکنی؟بگو با هم گریه کنیم"ی هستم.گفتن "به چی میخندی؟بگو ماهم بخندیم"که آسونه

_

من خیلی وقت است غم جاخوش کرده در عمق چشم‌هایم را شب‌هنگام به سنگینی پلک‌ها و رویا می‌سپارم!

کاش میشد درد و غم عزیزام رو من به جون بخرم!

اشکام زخم رو صورتمو میسوزونن

از همه اونایی که باعث شدن احساس ناکافی بودن بکنم ممنونم.الان دیگه یه آدم خالی از هرگونه آرامش روانم!

زیاد به خودت افتخار نکن که جوابتو ندادم.بخاطر این نیست که بلد نبودم،من تو ذهنم برعکس تو با جوابای منطقی با خاک یکسانت کردم

چه روزهایی که خودم به‌شدت ناراحت بودم ولی چون دیدم دوستام ناراحتن خودمو جمع‌و‌جور کردم و گفتم:هیس!ساکت باش زینب!الان وقت ناراحت شدن نیست،الان وقت ضعیف بودن نیست.قوی باش!الان باید دوستتو آروم کنی! و اینجوری بود که دیگه خودم مهم نبودم،حتی اگه میمردم!

مدتیه که یادم رفته همیشه لازم نیست خودمو قوی نشون بدم!

بغلم کن! همین الان! یه ثانیه دیگه هم دیره،من دارم از دست میرم!