زمانی که با تنهایی مان دوست شویم در می یابیم نوع ارتباط برقرار کردنمان با آدمها تغییر می کند. وقتی از تنهایی مان فرار نمی کنیم دیگر نیاز نداریم به آدم ها پناه ببریم. حالا رابطه هایمان رنگ و بوی نیاز و خواهش ندارد. طعم ترس از دادن ندارد و قرار نیست آدم ها شبیه توقع ها و آرزوهای ما شوند. / تکه‌هایی‌از‌یک‌کل‌منسجم https://eitaa.com/yohenaaa /🤍

چقدر به‌جا و قشنگ واقعا ممنونم❤️‍🩹

راستی راستی شاید هنوز بزرگ نشدم آره! هنوز به اونجایی نرسیدم که وقتی آدما تنهام میذارن زود خودمو جمع و جور کنم!

از امروزم بیشتر انتظار داشتم ولی درکل خوبه