نیما یوشیج در تولد یک سالگی پسرش نوشت:پسرم! یک بهار،یک تابستان،یک پاییز،و یک زمستان را دیدی... زین پس همه چیز جهان تکراریست‌؛جز محبت و مهربانی.

اینجارو:))))))

_

_

؛

_ما اینجا روی زمین هستیم تا به دیگران کمک کنیم؛دیگران برای چه روی زمین هستند؟نمی‌دانم. -W.H.Aden-

-

نیاز نیست که بگم این منم،نه؟

طرف میگه سلام من اینطوریم که:سلام ممنون شما خوبی؟ یعنی چی.؟)))))))))

_پیدا کردنِ کتاب‌هایی که تو پستوهای خونه قایم شدن و حتی شاید تغییر ظاهر دادن اما همه چیزشون‌ همونقدر جذاب و دوست‌داشتنیه‌ یا اصلا رو یک سریشون‌ چسب زده شده که جلای خودشون و از دست ندن فوق العاده لذت بخش و جذابه؛حتی اگه تو کتابخونت‌ جایی نمونده باشه،حتی اگه اونارو خونده باشی،حتی اگه جلدهاش‌ عوض بشن‌ همونن‌ هیچ فرقی نمیکنن حتی بوی تک تک صفحاتشون‌ و حس هایی که درون تک تک حروف هاش‌ جا شدن. بنظرم شاید کتاب تنها چیزی باشه که هیچوقت تغییر نمیکنه حتی اگه مترجمش‌ متفاوت باشه یا بجای چاپ اول چاپ صد و دهمش‌ باشه. ذوقش‌ هیچ فرقی نداره با موقعی که تازه خریدیش‌ و آوردیش‌ تو خونه و با شوق دنبال جا برای کتابی؛تازه شاید ذوقش‌ بیشتر باشه چون کتاب قدیمیش‌ هم اگه پیدا کنیم حکم عتیقه برای ی آدمِ دوستدارِ کتابه‌،نه؟ [اگر تا آخر عمر کتاب بخونم حس می‌کنم بازهم کلی کتاب نخونده دارم و ذره ای از علاقم‌ بهش کاسته نمیشه،مطمئنم.]