TRIPP : Trump Route for International Peace and Prosperity مسیر ترامپ برای صلح و رونق بین‌المل فردا در کاخ سفید، ‎#ترامپ به دنبال راضی کردن ‎#پاشینیان برای پذیرفتن ‎#كريدور_زنگزور ، با این اسم است. ترکیه دلالی این پروژه را از طریق تاماس باراک سفیر امریکا در انکارا انجام داده است این همان دالان تورانی ناتو به صریح ترین کلمات ممکن است. ترکیه پس از قطع دست ایران در سوریه و مساعد سازی شرایط برای حمله اسرائیل به ایران، این بار نیز در قفقاز به هژمونی ایران حمله می کند تا سرسپردگی خود برای آمریکا را اثبات کند. این مقدمه جنگی دیگر است؟ @zahrdaroo

حالا دیدید بازیگران اصلی آمریکا بود؟؟ @zahrdaroo

خدا و خلق خدا شاهد باشند که ما، مو به مو پیش بینی کرده بودیم. مطلب من در مارس ۲۰۲۴ @zahrdaroo

پاشینیان می گوید آنچه امضا کرده است کریدور نیست و صرفا گشایش مسیرهای ارتباطی ست. @zahrdaroo

نیکول پاشینیان : در سند امضا شده امروز به وضوح آمده است: بازگشایی جاده‌ها بر اساس تمامیت ارضی، حاکمیت، صلاحیت قضایی و متقابل بودن انجام می‌شود. اصطلاح «کریدور» در آن وجود ندارد. ما نه تنها مخالف ارتباط باکو و نخجوان نیستیم، بلکه از ارتباط بین بخش اصلی آذربایجان و نخجوان با احترام کامل به حاکمیت ارمنستان حمایت می‌کنیم. در حالی که طرف آذری از واژه کریدور استفاده می کند، اما پاشینیان باز هم با رد کریدور از حاکمیت ارمنستان بر مسیرهای ارتباطی سخن می گوید. احتمال زیادی وجود دارد که همان الگوی اختلافات و تنش‌های گذشته دوباره تکرار شود. در واقع، وقتی یک توافقنامه — به‌خصوص در شرایط حساس و پر از بی‌اعتمادی — ابهام در واژه‌ها یا مفاهیم کلیدی داشته باشد، هر طرف تلاش می‌کند آن را به نفع خود تفسیر کند. همین موضوع را در توافق آتش‌بس نوامبر ۲۰۲۰ با میانجی‌گری پوتین دیدیم: باکو «کریدور زنگزور» را به‌عنوان مسیری با کنترل و امنیت ویژه (شبه‌حاکمیت) می‌خواست. ایروان آن را صرفاً یک مسیر ترانزیتی تحت حاکمیت کامل ارمنستان می‌دانست. همچنان که اکنون نیز پاشینیان از آن سخن می گوید. این تفسیرهای متضاد می تواند بعداً به منبع بحران و تنش دیپلماتیک و حتی درگیری مرزی تبدیل شود. به نظر می رسد: 1. هر دو طرف برای حفظ فضای مذاکره، عمداً موضوع را مبهم گذاشته‌اند تا بعداً در مذاکرات تکمیلی درباره آن چانه‌زنی کنند. 2. یکی از طرف‌ها از این ابهام به‌عنوان اهرم فشار استفاده خواهد کرد — مثلاً باکو ممکن است بعداً بگوید «در روح توافق چنین چیزی بوده» و ایروان بگوید «در متن نبوده». عین توافق آتش بس ۲۰۲۰. تجربه گذشته نشان داده که در روابط باکو–ایروان، هر ابهام متنی تقریباً همیشه به بحران عملی تبدیل می‌شود، مگر این‌که یک مکانیسم اجرایی و ناظر بین‌المللی قوی وجود داشته باشد. بنابراین چه بسا پس از هیاهوی موقتی ترامپ و دست دادن ها و ژست صلح گرفتن ها، شاهد تعمیق اختلافات نیز باشیم. چند دلیل اصلی که پس از ورود #ترامپ_عزیز ممکن است مسیر اختلافات را بدتر هم کند از این قرار است: 1. فقدان ساختار اجرایی بلندمدت ترامپ معمولاً توافق‌ها را به شکل یک «اتفاق بزرگ» تبلیغ می‌کند، اما بعد از امضا، سازوکار نظارتی و حقوقی دقیق به اندازه میانجی‌های چندجانبه (مثل OSCE یا اتحادیه اروپا) ایجاد نمی‌شود. بدون مکانیزم پایش و داوری، طرف‌ها می‌توانند برداشت‌های متضاد خود را آزادانه پیش ببرند. بخصوص که به شکل مسبوق به سابقه ای در ابهام ها خودتفسیری می کنند. 2. تمرکز ترامپ بر پیروزی سیاسی کوتاه‌مدت بدون نگاه به آینده برای ترامپ، نتیجه‌ی رسانه‌ای و نمادین مهم است. اگر در متن ابهام بماند ولی بتواند در کنفرانس خبری بگوید «ما صلح آوردیم»، کار را تمام شده می داند. هر چند این ابهام بعداً بذر تنش شود. تجربه سال ها توافق نامه های ترامپ، پر است از بی ثمری های فراوان. 3. شخصی‌سازی روند صلح وقتی توافق به شدت با نام یک شخص (نه یک نهاد) گره بخورد، تغییر دولت یا خروج آن شخص از صحنه بین‌المللی می‌تواند اجرای توافق را بی‌پشتوانه کند. پوتین در ۲۰۲۰ لااقل ضمانت حضور روسیه را به عنوان قدرت منطقه‌ای حفظ کرد؛ ترامپ چنین پشتوانه‌ای ندارد؛ دقت کنیم که حضور عملیاتی ترامپ در قفقاز جنوبی دو مانع عمده در پیش رو دارد: ایران و بالاتر از ایران، روسیه. هنوز مشخص نیست این دو بازیگر چه خواهند کرد. اما در هر صورت تضمین عملی ترامپ را دشوار می سازند. 4. بی‌توجهی به جزئیات حساس حقوقی مذاکرات ترامپ معمولاً بر معامله‌ی سریع و ساده‌سازی بیش از حد استوار است. در پرونده‌هایی مثل ارمنستان–آذربایجان، این می‌تواند باعث شود موضوعاتی مثل «تعریف دقیق کریدور»، «کنترل مرزی»، یا «حاکمیت» شفاف نشوند؛ که از شواهد و سخنان پاشینیان چنین بر می آید که نشده اند. این ها می توانند باعث جرقه‌های درگیری بعدی باشند. بنابراین اگرچه حضور ترامپ توانسته با فشار سیاسی، یک امضا را سریع بگیرد؛ (چیزی که هم پاشینیان برای حفظ خود در جایگاه متزلزل قدرتش به آن نیاز دارد تا بگوید من قرار داد صلح بستم؛ و هم علیف گمان می کند در ضعف ایران و روسیه در شرایط جنگ با اکراین و اسراییل، باید کاری بکند....) اما احتمالاً اختلاف بر سر تفسیر متن، درست مثل ماجرای توافق پوتین، دوباره شعله‌ور خواهد شد؛ و شاید این بار سریع‌تر، چون پشتوانه نهادی کمتری وجود دارد. #رضا_شیبانی @zahrdaroo

مسیر اتفاقاتی که ما را به اینجا رساند باید به درستی تبیین شود. می بینم کسانی که تا یک هفته‌پیش منکر ناتویی بودن پروژه دالان زنگزور بودند و می گفتند حضور آمریکا، شایعه روسیه است برای ترساندن ایران،؛ و روسیه را همه کاره قفقاز معرفی می کردند راه افتاده اند و با پر رویی می گویند: دیدید ما هر چه می گفتیم درست بود؟؟ طرف صحه را سهه می نویسد و با هوش مصنوعی کتاب بافته که ثابت کند: بازیگردان کریدور زنگزور روسیه است!! حالا نصف شب از خواب پا شده توییت زده: دیدید من هر چه گفتم راست بود!! هنوز ظاهرا ماموریت کارنسناس های فرقه وطنفروش پانترک اللاه تمام نشده است و تولید انبوه تحلیل یاوه ادامه دارد. خوب البته این نشانه خوبی ست که هنوز قفقاز برای ما نمرده و می توانیم ورق گردانی کنیم. به شرط اینکه سیر واقعی ماجرا را بشناسیم و مسیر واقعه را هر چند دیر، اما مسدود کنیم: سیر ماجرا این است: محور ترکی_ناتویی_عبری دهه هاست به دنبال رسیدن به خزر و تشکیل این کریدور هستند. ارمنستان مانع بود. تا سرانجام با تعلل و تحلیل های غلط خود ما و سرکوب جریان ملی گرای ارمنی و ناامیدی محافل ارمنی از ما، توانستند با دخالت مستقیم ترامپ، بخشی از "روح کریدور" را بر ارمنستان تحمیل کنند. اما دقت کنیم هنوز در متن توافقنامه اسم کریدور نیامده و روح کریدور به طور کامل در بندهای توافقنامه حلول نکرده است. این فرصت را داریم که ورق گردانی کنیم؛ البته اگر عرضه داشته باشیم و سیاست خارجی کشور را از دست قومگرایان و ترسوها نجات دهیم. دقت کنیم که پاشینیان یک ماه پیش از امضای این قرارداد که در صورت اجرا، به نابودی ارمنستان و از بین رفتن روح تمدنی نیز منجر خواهد شد، تعدادی از رهبران مذهبی کلیسا را به زندان فرستاد؛ به یاد داشته باشیم مسیری که به اینجا رسید، با سکوت و حمایت نابخردانه ما از ماجراجویی نظامی پانترکیسم در قره باغ همراه بود. در این مسیر ما خطاهای دیگری نیز داشتیم: عدم حمایت از جریان ارمنی هوادار خود به رهبری باگرات گالاستانیان و رها کردن آنان در زیر ضربات جریان غربگرای ارمنی نشان دادن ضعف در برابر همکاری نظامی باکو با اسرائیل در جنگ ۱۲ روزه که جریان ملی گرای ارمنی را به این ناامیدی رساند که : ایرانی که در برابر تجاوز نظامی از باکو به خاک خود سکوت کرد چگونه می تواند امنیت مرا در برابر تجاوز باکو و ترکیه حفظ کند.... ماجرا را درست ببینید و درست تصمیم بگیرید و درست عمل کنید. ما از داخل خوردیم... آخرین میخ بر تابوت اراده قفقازی ما زمانی کوفته شد که پزشکیان، الهام علی اف را بعد از جنگ ۱۲ روزه در آغوش گرفت. دنیا بر اساس رفتارهای ما، ما را محاسبه و روی ما حساب می کند... @zahrdaroo

آنچه گفتیم و به وقوع پیوست. مارس ۲۰۲۳ @zahrdaroo

به تک تک این توییت ها و تاریخشان دقت کنید. مو به مو هشدار داده بودیم. زمانی که آقایان بی سواد و قومگرا با پول بیت المال کتاب می بافتند و آدرس غلط روسیه را درباره کریدور زنگزور می دادند، دقیقا نوشته بودیم که آمریکا در قفقاز دنبال چیست. @zahrdaroo

علی اکبر ولایتی: ایران با روسیه یا بدون او مانع کریدور آمریکایی در قفقاز می‌شود؛ خواب خلع‌سلاح حزب‌الله تعبیر نخواهد شد مشاور رهبر انقلاب در امور بین‌الملل: مگر قفقاز جنوبی یک منطقه بی‌صاحب است که ترامپ آن را اجاره کند؟ قفقاز یکی از حساس‌ترین نقاط جغرافیایی دنیاست و این گذرگاه نه به دالانی در مالکیت ترامپ، بلکه به گورستانی برای مزدوران ترامپ تبدیل خواهد شد. این کریدور موقعیت ژئوپلتیک منطقه را تغییر می‌دهد، مرزها را جابه‌جا می‌کند و در راستای تجزیه ارمنستان طراحی شده است. اجاره کریدور توسط یک کشور دیگر یک حرف ساده‌لوحانه است و ترامپ خودش را به ساده‌لوحی می‌زند. این ادعا، یعنی اجاره کریدور در این سوی دنیا توسط ترامپ، مثل آن است که کسی از این سوی دنیا برود و کانال پاناما را برای خود اجاره کند! این حرف غیرممکنی است و اتفاق نخواهد افتاد. ترامپ فکر کرده است که بنگاه معاملات ملکی است و می‌خواهد سرزمین یا منطقه‌ای را اجاره کند! طرح این کریدور که تجزیه ارمنستان را در آینده در پی دارد با مخالفت محکم مردم ارمنستان روبه‌رو است. هیچ ملتی راضی و حاضر به تجزیه سرزمین خود نیست؛ حتی اگر دولت آن‌ها متأسفانه مواضع بی‌ثبات اتخاذ کند. نخست‌وزیر ارمنستان  در سفری که پیش‌تر به ایران داشت، با توجه به مضرات مشخص و توطئه‌آمیزی که این طرح دارد، تأکید کرد که با موضع ایران موافق و با احداث کریدور مخالف است. با اجرای این توطئه، امنیت قفقاز جنوبی به خطر می‌افتد و بر همین اساس، ایران تأکید کرده است که چه با روسیه و چه بدون روسیه، در راستای امنیت قفقاز جنوبی حرکت خواهد کرد و البته معتقدیم که روسیه نیز به لحاظ راهبردی با این کریدور مخالف است. @zahrdaroo

حالا هم می خواهند القاء کنند که روسیه قفقاز را با اوکراین معامله کرده است. روسیه چه مرضی دارد در قبال آنچه با جنگ و نیم میلیون تلفات در اوکراین به دست آورده امتیاز به آن بزرگی در قفقاز بدهد؟؟ یک عده نادان پانترک اللاهی مردم را نادان تر از خود انگاشته اند!! @zahrdaroo