*
واقعا کم آوردم،
کاش امام رضا قبولم کنه حداقل رو به رو گنبدش درد و دل کنم:)
*
ما سرشار از اشک هایی هستیم
که نه ما توان رها کردن انهارو داریم
نه آنها میلی به قدم زدن روی گونه ها .
*
روزا میگذرن ُ شبا زود میان ُ میرن ؛
سختی میکشیم ُ غمارو تحمل میکنیم و در نهایت همه چیز میگذره و چیزی که از گذر ایام میمونه [ رشد ِ، پند هایی که ما به واسطشون بزرگ میشیم یا بهتره بگم تخریب هایی که باعث میشه قشنگ تر ساخته بشیم ] اینِ خاصیت رنجُ غم🎐.
لحظاتی که تلخُ شیرینش گذشت / esf .