نمیتوانم بگویم چقدر دلتنگت هستم؛ پس در آغوش میگیرمت! دستهایم، هَمه چیز را به تو خواهند گفت..
زِدمیمفانی؛
-هر بار من تورو گم کردم، صبوری کردی تا من برگردم..
و اما شاید آغوشت،
مرحمی و التیامی باشد بر روی ترک هایِ قدیمی قلب..