Carry on, my wayward son
There'll be peace when you are done
Lay your weary head to rest
Don't you cry no more
هر آنچه در قلب هست را نمیتوان گفت.
پس خدا، آه کشیدن، اشک، خوابهای طولانی و خندههای سرد را آفرید...
« این لحظات خوش که هنوز از راه نرسیدهاید، آیا نمیشود راه کوتاهتری در پیش بگیرید؟ قبل از اینکه دلهایمان فرتوت شوند؟ »