من خیلی از آینده میترسم،ولی منتظرِ معجزهیِ خدا میمونم،من به هیچی امید ندارم،اما همه ی امیدم خداست.به هیچچیز جز خدا امید ندارم.امید من خداست.میدونم خدا میبینه،میبخشه،و قلب مهربون میفرسته برام.شاید ناامید ترین باشم،اما هیجوقت از خدا دست نمیکشم.من تا ابد در اون خونه رو میزنم.تا ابد عاشق خدا میمونم.شاید گناهکار ترین باشم،اما خدا هنوز کسیه که بیشتر از همه دوستم داره.
من همیشه روزای سخت زندگیم میرم خونه مامانجونم،یادمه حتی روز بعد از ازمونای مهمم هم رفتم اونجا.همیشه برام حس خوب میاد،مامانبزرگم مهربونه،برام دعا میکنه.