آسمون خوشگله،حیف روز من قشنگ نبود.البته شایدم چون آسمون قشنگه،روزمم قشنگه.نمی‌دونم.

خب ممبر هم بخوام از کجا بیارم ؟

می تونم بگم چه معذب کننده که دونفریم اما می‌خوام بگم ولی چه قشنگ که دو نفریم.

من همیشه روزای سخت زندگیم میرم خونه مامانجونم،یادمه حتی روز بعد از ازمونای مهمم هم رفتم اون‌جا.همیشه برام حس خوب میاد،مامان‌بزرگم مهربونه،برام دعا می‌کنه.

امروز هم مامان‌بزرگم نجاتم داد؛آسمونِ همه جا خوشگله،اما من مطمئنم آسمونِ حیاطِ خونه مامانجونم خوشگل‌تره.

اگه بخوام کم‌تر با خودم بجنگم باید بگم که درس خوندن واقعا به زندگیم معنی می‌ده.نمی‌دونم،شاید ناجالب و یا هر چیز دیگه‌ای بنظر برسم اما من این‌جوری حالم بهتر میشه.

صبح زود بیدار شدن و فاصله دو کیلومتری گرفتن از پیام‌رسان‌ها و گوشی، نجات‌دهنده هست.

امروزلباسهام برای درس خوندن زیادی قشنگه بهش عادت ندارم(یکم دیگه باید بریم مهمونی بخاطر همین از الان آماده‌م)

بعدش عصر میام از آسمونِ خوشگل دیروز عکساشو می‌فرستم(الان نمی‌تونم چون روی گوشی خودم نیست)

فایده ی ممبر کم داشتن اینه که اگه اینجا رو یه لحظه با سیو مسیجم اشتباه بگیرم اونقدرا بد نمیشه😭

می‌تونم بمیرم برای نوری که میفته روی دیوار اتاقم:((((

الان کم‌کم داره میاد سمت میزم ولی خیلی از بقیه روزا کم رنگ تر و کم نور تره