برای نوجوونیم متاسفم که این‌جور گذشت و داره می‌گذره.هر چقدر هم برای آینده تلاش کنم و سعی کنم به این روند پایان بدم،ذره‌ای از دیدن نتایج کارهای قبل کم نمی‌کنه.به قول یکی،انتخابت این بوده.نتیجه‌ش هم می‌بینی.مسئولیتش هم باخودته.

روز دومᥫ᭡ :مدرسه،کولر مدرسه،دوستام،هنگدرام،حرف زدن،خنده های بلند توی حیاط مدرسه،صدای نینی از پشت تلفن.

دوست مجازی:

هوش مصنوعی هم شورشو در اورده من یه بار از دهنم یه چی پرید حالا این تا عمر دارم چیزی که خودم یادم نیستو هی میزنه تو سرم.از اینم شانس نیاوردم.اه.