پارت سوم صدای پشت دیوار
رها با عجله از اتاق بیرون رفت.
روی میز راهرو دفترچهای پیدا کرد.
صفحه اول با حروف درشت نوشته شده بود:
«پرونده دختران گمشده»
داخل دفترچه هفت اسم وجود داشت.
1\. نازنین
2\. سارا
3\. مهسا
4\. یلدا
5\. ترانه
6\. آوا
7\. رها
کنار اسم شش دختر اول تاریخ ناپدید شدن نوشته شده بود.
اما مقابل اسم رها فقط یک جمله وجود داشت:
«هنوز نوبتش نرسیده.»
رها صفحات را ورق زد.
عکس دخترها داخل دفترچه بود.
همه آنها شباهت عجیبی به یکدیگر داشتند.
ناگهان صدای تلفن خانه بلند شد.
رها گوشی را برداشت.
صدای مردی گفت:
«دفترچه رو پیدا کردی؟»
رها پرسید:
«شما کی هستید؟»
مرد گفت:
«کسی که هفده ساله داره دنبال تو میگرده.»
«منظورتون چیه؟»
«مادرت حقیقت رو بهت نگفته. تو هفتمین دختری نیستی که این خونه انتخاب کرده.»
رها نفسش بند آمد.
«پس کی هستم؟»
مرد چند ثانیه سکوت کرد.
بعد گفت:
«تو تنها دختری هستی که از این خونه بیرون رفته و زنده مونده.»
تماس قطع شد.
رها به دفترچه نگاه کرد.
زیر آخرین صفحه، یک عکس کوچک چسبانده شده بود.
عکس خودش.
اما این بار در آغوش زنی که هرگز ندیده بود.
پشت عکس نوشته شده بود:
«مادر واقعی رها.»