00 : 00 "

نقطه‌ی امن ِجهان ، شیب ِکم ِشانه‌ی توست ؛

تو را با قلبم مي‌دیدم ، نه با چشمانم ، براي همین ؛ زیباترین ِآفریده‌ها بودي . .

_

عین مرگ است اگر بی تو بخواهد برود ؛ او که از جان خودت دوست‌ترش می‌داری ( :

وقتي از خاطرم مي‌گذري ؛ دلم شکوفه مي‌زند . . ( =

00 : 00 "

وجود ِتو از من ، مني دیگر متولد مي‌کند ؛

گاهی دلم می‌خواد جهان رو از چشم‌های تو ببینم، وقتی‌که به برگی نگاه می‌کنی، وقتی‌که لبخند یهوییت صورتت‌ رو رنگین‌تر می‌کنه حتی وقتی‌که اسمم رو صدا می‌زنی ، حتی اینطوری بگم دلم‌ می‌خواد همه‌ی‌‌ لحظه‌های خوب ِدنیا از اونایی باشن که آخرش، کنار ِتو تموم میشن، تو لبخند ِرنگی ِاین روزهای خاکستری منی ( :

_

آمدی ، وَه که چه مشتاق و پریشان بودم ؛

حتي اگر روزي نباشم ، از خاک ِمن گلي خواهد رویید؛ که تمامش بوی تو را مي‌دهد . .