حتي اگر روزي نباشم ، از
خاک ِمن گلي خواهد رویید؛
که تمامش بوی تو را ميدهد . .
چه خوشاست راز گفتن، به حریفِ نکتهسنجی ؛
که سخن نگفتهباشی، به سخن رسیدهباشد ( :
و اگر صبر کردن ، حاصلش
‹ تو › باشد ؛ من در این دنیا
که هیچ ، در تمام ِجهانهاي
پس از اینجا ، براي داشتن ِتو
صبر ميکنم.
مننمیدانم چهشد با من چهکرد آنماهرو ؛
احتمالاً عاشـق ِچشـمان ِخندانَش شدم ( :