💠فرمانده یکی از جناح‌های لشکر به امیرالمؤمنین علیه‌السلام یادداشت کوتاهی فرستاد که اکثر یارانم به شهادت رسیدند. حضرت در حاشیه‌ی نامه‌اش با این جمله‌ی کوتاه به او آرامش دادند: «بَقِيَّةُ اَلسَّيْفِ أَبْقَى عَدَداً وَ أَكْثَرُ وَلَداً آنان که از یاران شهیدشان باقی می‌مانند، پرتعدادتر و روینده‌تر هستند» حکمت ۸۴ نهج‌البلاغه 💠 زیست فرهنگ؛ روایت و تحلیل فرهنگِ زیسته 🔗 راه‌های ارتباطی: ایتا / بله

در روزهایی که حضور گسترده و متکثر مردم در حمایت از ایران و استقلال‌خواهی شکل گرفته، یک واقعیت مهم اجتماعی آشکار است: «امر ملی» می‌تواند طیف‌های مختلف را ذیل یک هویت مشترک گرد هم آورد. این همگرایی، نشانه‌ای از فعال شدن سرمایه اجتماعی و بازتعریف «ما»ی جمعی است. اما نحوه بازنمایی این تنوع اهمیت دارد. تأکید مکرر بر تفاوت‌های ظاهری—از جمله پوشش—اگرچه در ابتدا می‌تواند نشانه‌ای از شمول باشد، اما در صورت افراط، معنای کنش جمعی را تغییر داده و به نسبی‌سازی هنجارها می‌انجامد؛ امری که ممکن است به ادراک اباحه‌گری و حتی تعارض با موازین شرعی در سطح نمادین دامن بزند. در چارچوب جامعه‌شناختی، هر نظم اجتماعی بر هنجارهای بنیادین استوار است و تضعیف آن‌ها—حتی در سطح روایت—می‌تواند به فرسایش سرمایه هنجاری بینجامد. از این رو، ضروری است در روایت این حضور مردمی، پارادایم کلان کشور—ترکیبی از هویت دینی، نظم هنجاری و استقلال سیاسی—مدنظر قرار گیرد. حفظ تعادل میان «شمول اجتماعی» و «ثبات هنجاری»، شرط پایداری این همگرایی است؛ وحدتی در عین کثرت، بدون تبدیل تنوع به ابزار تضعیف هنجارها. ✍م.اخوان قدس #جنگ_رمضان #حرکت‌عمومی #حکمرانی_رسانه __ 💠 زیست فرهنگ؛ روایت و تحلیل فرهنگِ زیسته 🔗 راه‌های ارتباطی: ایتا / بله

«امروز روز امامت امت است؛ روزی که ملت سرنوشت خویش را به دست می‌گیرد…» امام خمینی ره و اکنون بنگر؛ امتی که از دل تاریخ مبعوث شده، با اراده‌ای پولادین و ایمانی شعله‌ور، پرچم امامت را بر دوش گرفته و در حال رقم زدن نظمی نو در جهان است… #امامت_امت #۱۲_فروردین #حرکت‌عمومی __ 💠 زیست فرهنگ؛ روایت و تحلیل فرهنگِ زیسته 🔗 راه‌های ارتباطی: ایتا / بله

ما را به عصر حجر بازگردانید... با اراده‌هایی که ایستاده‌اند، چه می‌کنید؟ اراده‌هایی که آموخته‌اند «نه» بگویند؛ نه به استعمار، نه به تحقیر. ما در امتِ آن انقلابی هستیم که از دلِ نامِ خمینی برخاست. مگر نه اینکه پیامبر فرمود: سخت‌ترین داغ، داغِ فرزند است، و برای صبر بر آن، «بیت‌الحمد» را در بهشت وعده داد؟ مگر نه اینکه در مقتل آمده است: حسین بن علی (ع)، کودکِ خویش، علی‌اصغر را در آغوش گرفت، خونش را به آسمان پاشید و ایستاد... اینجا بود که تاریخ فهمید: داغ، اگر در راهِ حق باشد، زانو نمی‌زند... آتش می‌شود. و از همان‌جا صدا برخاست: «هیهاتَ مِنَّا الذِّلَّه» پس این انسانِ امروز چه دیده است که داغِ فرزند را به ایستادگی گره زده است؟ چه افقی را می‌بیند که از ویرانی نمی‌ترسد؟ آری؛ ما امت همان امام هستیم ! ترامپ، قمارباز! می‌خواهی ما را به عصر حجر بازگردانی؟ ما از آینده آمده‌ایم. ✍م.اخوان قدس #بانوی_پیشران #امامت_امت __ 💠 زیست فرهنگ؛ روایت و تحلیل فرهنگِ زیسته 🔗 راه‌های ارتباطی: ایتا / بله

بسمـ الله🍃 🎥  سیزدهمین نشست گوشنو «نگهبانان انقلاب» با حضور سرکار خانم محدثه اخوان قدس ✅ایتا ، روبیکا «این‌جا میدانِ سرنوشت است… و این‌بار، تاریخ را نه فقط مردان، که نوجوانانِ برخاسته و بانوانِ پیشرو می‌نویسند؛ نسلی که در آغاز راه است، اما بویِ فتح می‌دهد، و زنانی که دیگر در حاشیه نیستند… ایستاده‌اند در متنِ میدان، در قامتِ راهبرانِ نهضت. دشمن گمان کرده بود ایران خسته است… غافل از آن‌که این ملت، با نوجوانانی تمدن‌ساز و بانوانی پیش‌برنده، نه‌تنها می‌ایستد، که آینده را از نو بنا می‌کند.» __ 💠 زیست فرهنگ؛ روایت و تحلیل فرهنگِ زیسته 🔗 راه‌های ارتباطی: ایتا / بله

زنجیره‌های انسانی در اطراف نیروگاه‌های برق در تبریز، بیستون و کازرون «گمان کردند این خاک، خسته است… اما ناگهان مردمی برخاستند که انگار از دلِ تاریخ مبعوث شده‌اند. بی‌هیاهو، بی‌تردید… آمده‌اند تا بایستند، تا بمانند، تا معنا کنند دوباره حقیقت را. اینجا ایران است؛ سرزمینِ مردمی که وقتِ امتحان، پیدا می‌شوند…» __________________________________ 💠 زیست فرهنگ؛ روایت و تحلیل فرهنگِ زیسته 🔗 راه‌های ارتباطی: ایتا / بله

مولا على «علیه‌السلام»: و از دشمنت بعد از آن که از در صلح و آشتى درآمد سخت بترس! زیرا او چه بسا بوسیله صلح نزدیک مى‌شود تا از شیوه غافلگیرى استفاده کند، پس احتیاط و دقت را پیشه کن و در چنین مواردى زود باور و خوش گمان مباش! نهج البلاغه، نامه ۵۳ ______________________________ 💠 زیست فرهنگ؛ روایت و تحلیل فرهنگِ زیسته 🔗 راه‌های ارتباطی: ایتا / بله

بعثت دیگر‌‌باره‌ی تهران روزهای عجیبی را سپری می‌کنیم. شاید همه از این نحوه حضور مردم در اقصی نقاط کشور در شگفتیم؛ اما تهران، قصه‌ای دیگر دارد. گویی پرده‌ای از پیش چشم‌ها کنار رفته و حقیقتی که سال‌ها در غبار روزمرّگی پنهان مانده بود، اکنون رخ می‌نماید. تهرانِ همیشه خسته، تهرانِ در حصار دود و ازدحام و بی‌قراری، امروز چهره‌ای دیگر به خود گرفته و وصف «حماسه‌ساز» را با خود دارد. تهرانی که هر بار از خیابان انقلابش عبور می‌کردی، از هر چه گفتمان اسلام و انقلاب بود ناامید می‌شدی و نمی‌دانستی با کدام طرح و برنامه معجزه‌آسا می‌توانی سیاهیِ معضلات فرهنگی و اجتماعی‌اش را بزدایی. تهرانی که در اتوبوس و مترو و تاکسی‌هایش، آدم‌ها در اتاق پژواک خود و جهانی بسته فرو رفته بودند؛ چشم‌هایی که یا به صفحه‌ای خیره بود یا به نقطه‌ای نامعلوم، و ذهن‌هایی که زیر بار قسط و دغدغه و فردای نامعلوم، آرام‌آرام فرسوده می‌شد. اما اکنون، گویی چیزی در جان این شهر بیدار شده است. تهرانِ امروز دیگر آن تهرانِ دیروز نیست. سال‌ها بود شهرداری تلاش می‌کرد وصف «دوست‌داشتنی» را برای این شهر جا بیندازد، اما به دل نمی‌نشست و اثر نمی‌کرد. امروز اما واقعاً دوست‌داشتنی‌تر شده است. حالِ مردم خوب است؛ بیشتر از گذشته لبخند می‌زنند، کلام‌ها بی‌تکلّف‌تر جاری می‌شود و فاصله‌ها، هرچند کوتاه، واقعی‌تر از پیش برداشته می‌شود. مارپیچ سکوت مردم امروز بدجور شکسته است. تهران امروز نه شمالش جداست و نه جنوبش؛ یکپارچه مرکز جهان است. دیگر دور دورهای ماشینی، منحصر به بالا نشین‌های لاکچری باز خیابان اندرزگو نیست؛ همه تهران در قبضه خودروهای منقش به پرچم است. شهر یکپارچه بوی حضوری دیگر می‌دهد؛ بوی حماسه. آقای شهیدمان به درستی می گفت که در قضایای مهم ایران، تهران پیشرو و پیشگام بوده است. انگار مردم این شهر سال‌ها در انتظار چنین لحظه‌ای بوده‌اند؛ لحظه‌ای که از تماشاگر بودن دست بکشند و به صحنه بازگردند. اکنون هر کس به قدر وسع خویش باری بر دوش گرفته است: از میدان تا خیابان در تصرف مردم تهران است. و در این میان، آنان که از دور می‌نگرند، شاید همه این‌ها را به حساب موجی زودگذر بگذارند؛ هیجانی که می‌آید و می‌رود. اما تو باور نکن؛ بیا و با آن‌ها گفت‌وگو کن و بعثتِ دوباره‌شان را در « آنِ انقلاب خمینی» تماشا کن. برای راهیان نور، فعلاً لازم نیست به خوزستان بروی؛ بیا و تهرانِ این روزها و شب‌ها را ببین. به تعبیر آوینی تو هم بیا و در گوشه‌ای بنشین و این جماعت عشاق را تماشا کن؛ بیا و بعثت دوباره انسان را ببین. گویی خداوند، بار دیگر انسان را برگزیده است... ✍️محمد حسین طاهری #زیست‌بوم‌تهران ______________________________ 💠 زیست فرهنگ؛ روایت و تحلیل فرهنگِ زیسته 🔗 راه‌های ارتباطی: ایتا / بله

بعثت دیگر‌‌باره تهران __________________________ 💠 زیست فرهنگ؛ روایت و تحلیل فرهنگِ زیسته 🔗 راه‌های ارتباطی: ایتا / بله

بانوی میدان جنگِ رمضانِ امسال بهانه‌ای شد تا با همراهی جمعی از دوستانِ جان در مرکز رسانه ‌وصل و موسسه رسانه‌ای امام روح الله، به سراغ فعالیت‌ها و کنش‌های مؤثرِ محلات شهر تهران برویم و از آن‌ها مستند تهیه کنیم. رصدهای رسانه‌ای‌مان نشان می‌داد آنچه این روزها از خیابان‌ها و میدان‌ها روایت می‌شود، عمدتاً یا نماهای لانگ شات از حضور گسترده و انبوه مردم است—که آنان را به صورت آیکون‌هایی کنار هم نشان می‌دهد—یا گفت‌وگوهایی با شرکت‌کنندگان این برنامه‌ها درباره انگیزه حضورشان و پیام‌هایی که برای رهبری یا دشمنان انقلاب دارند. اما آنچه کمتر دیده می‌شد، عقبه فعالِ کنشگران و مجموعه‌های مردمی محله‌های تهران، در شکل‌دهی به این حضور میدانی بود؛ همان‌هایی که بی‌نیاز از ابلاغ و بخشنامه و بدون چشم‌داشت به بودجه‌های دولتی، خود به میدان آمده بودند، نقش‌شان را در این جبهه عظیم شناخته بودند و برای آن مسئولیت قائل بودند. همین دغدغه، جرقه‌ای شد برای تولید مجموعه مستندهای کوتاه «محله مقاومت». در تعامل با فعالان محلی، مدیران هیئت‌ها، روحانیان مساجد و مجموعه‌های فرهنگی، سوژه‌ها را در مناطق مختلف تهران شناسایی کردیم و راهی محلات شدیم. حاصل این رفت‌وآمدها، تولید ۲۰ قسمت از این مجموعه بود؛ روایت‌هایی از محلات تهران در اقصی نقاط شهر. اما آنچه در این حضور میدانی بیش از همه جلب توجه می‌کرد، نقش‌آفرینی ویژه بانوان بود. زنانی که همواره—و به‌ویژه در دوران دفاع مقدس—بیشتر در جایگاه پشتیبان شناخته می‌شدند، این‌بار در متن میدان و در موقعیتی محوری به کنشگری مشغول بودند. امروز، خیابان و میدان به امتداد زندگی بدل شده و زنان، میدان‌داران جدی این صحنه‌اند. این نقش‌آفرینی نه تنها به آماده‌سازی وعده های غذایی برای نیروهای خدماتی و امنیتی و نظامی محدود نمی‌شد؛ بلکه در صحنه‌هایی چون حضور فعال در گفت‌وگوها و روایتگری، به میدان آوردن خانواده و شبکه‌های اجتماعی برای مشارکت در تجمعات، همراهی در کاروان‌های خودرویی، امدادرسانی و کمک‌های اولیه در شرایط بحرانی، و حتی مدیریت عواطف و احساسات در اوج سختی‌ها، جلوه‌گر بود. هرچه بیشتر با این زنان گفت‌وگو می‌کردیم، تصویر روشن‌تری از راز این حضور گسترده و باشکوه به دست می‌آوردیم. گویی رمز این پایداری، در همین روحیه پیش‌برنده و مسئولیت‌پذیر نهفته است. امروز حکمرانی روایت با این بانوان است و در تار و پود کلامشان،عقلانیت و احساسی را می‌توان دید که عالمی را دگرگون می‌کند. و چه زیباست این هم‌نشینی «زن» و «وطن» در این بزنگاه تاریخی. زنانی که نشان دادند جایگاه‌شان اصیل است، نه حاشیه‌ای؛ پیش‌برنده‌اند، نه صرفاً همراه. چنان‌که در کلام آقا روح الله (ره) آمده است: «زنان رهبران این نهضت‌اند.» گویی در این مقطع و حتی در ادامه مسیر انقلاب، این زنان‌اند که تکیه‌گاه شده‌اند و بار بخشی عظیمی از این رسالت تاریخی و بعثت دیگر‌باره انسان را بر دوش گرفته‌اند. ✍️محمد حسین طاهری #رسانه‌‌انقلاب‌اسلامی #بانوی‌میدان __________________________ 💠 زیست فرهنگ؛ روایت و تحلیل فرهنگِ زیسته 🔗 راه‌های ارتباطی: ایتا / بله

🎥برشی از مستند تلویزیونی محله مقاومت - خیابان ایران 🔸لقمه هایی که صاحبشان را پیدا نکردند... ______________________ 💠 زیست فرهنگ؛ روایت و تحلیل فرهنگِ زیسته 🔗 راه‌های ارتباطی: ایتا / بله

💠 خانواده؛ واحد واقعی کنش اجتماعی در میدان اجتماعی روزهای اخیر، آنچه بیش از هر چیز به چشم آمد، نه صرفاً حضور مردم در خیابان، بلکه شکل خاص این حضور بود؛ حضوری که محور آن خانواده بود. بسیاری از تجمعات نه با تصمیم فردی، بلکه با اراده خانوادگی شکل گرفت و در این میان، بانوان نقش پیشران داشتند. زنان با فراهم‌کردن مقدمات حضور، ایجاد احساس امنیت برای کودکان، پیوند دادن خویشاوندان و مدیریت فضای عاطفی و معنوی تجمعات، خیابان را به امتداد خانه تبدیل کردند. همین حضور خانوادگی سبب شد کنش اجتماعی از هیجان فردی فاصله بگیرد و به رفتاری مسئولانه و پایدار تبدیل شود. تجربه این روزها نشان داد که واحد واقعی کنش اجتماعی نه فردِ منفصل است و نه ساختارهای رسمی؛ بلکه خانواده است. خانواده جایی است که تصمیم اجتماعی با آینده، تربیت و زندگی روزمره گره می‌خورد و از همین رو عقلانیت، استمرار و امید در آن شکل می‌گیرد. پیشرانی زنان در این میدان نیز تصادفی نیست. آنان با اتصال امر اجتماعی به زندگی واقعی، توانسته‌اند خانواده را به کنشگر فعال جامعه تبدیل کنند. اگر سخن از تمدن‌سازی است، باید این تجربه را جدی گرفت: حل مسائل جامعه زمانی پایدار می‌شود که مسئولیت آن به خانواده‌ها سپرده شود. تمدن‌ها نه از پروژه‌های بزرگ، بلکه از خانواده‌هایی ساخته می‌شوند که خود را مسئول سرنوشت جامعه می‌دانند. ✍م.اخوان قدس #خانواده #زن #تمدن_سازی __________________ 💠 زیست فرهنگ؛ روایت و تحلیل فرهنگِ زیسته 🔗 راه‌های ارتباطی: ایتا / بله