هدایت شده از سلولِشمارهي ٦٤
زندگی مثل بارونه ؛ برای همه یه چیزه.
ولی بعضیا بدو بدو میرن که خیس نشن ، بعضیا هم میرن زیرش میرقصن.
چه کسی میداند که تو در پیله ی تنهایی خود تنهایی؟ چه کسی میداند که تو در حسرت یک روزنه در فردایی؟
پیله ات را بگشا
تو به اندازه ی پروانه شدن زیبایی...!