یک نفسِ عمیق بکش و اجازه بده تمامِ خستگیهای امروز، مثلِ غباری از روی شانههات کنار بره. اینجا قرارگاهِ امنِ توئه؛ جایی که نورِ ملایمِ امید میتابه و سکوت، حرفهای ناگفتهات رو میشنوه.
یادت باشه که تو برایِ درخشیدن، نیازی به عجله نداری. همین که هستی، همین که با تمامِ قدرتت داری مسیرت رو ادامه میدی، کافیه. کمی چایِ گرم بنوش، به صدایِ قلبت گوش کن و اجازه بده آرامش، مثلِ پتویِ گرمی، دورت رو بگیره.